ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٤٣ - باب ولادت حسين بن على(ع)

صافات): «يك نظرى در ستاره‌ها انداخت (٨٩): پس گفت من بيمارم» فرمود: حساب كرد و ديد آنچه را به حسين (ع) وارد مى‌شود، پس گفت: من بيمارم از آنچه به حسين (ع) وارد مى‌شود.

٦- امام صادق (ع) فرمود: چون كار حسين چنان شد كه شد، فرشته‌ها به درگاه خدا شيون به گريه بلند كردند و عرض كردند:

با حسين، برگزيده و زاده پيغمبرت چنين رفتار مى‌شود؟

فرمود: خدا نمونه قائم (ع) را به آنها نمود و فرمود با اين من از آنها انتقام مى‌ستانم براى اين شهيد.

٧- امام باقر (ع) فرمود: چون نصرت و پيروزى به حسين بن على (ع) فرود آمد تا ميان آسمان و زمين رسيد و مخيّر شد ميان پيروز شدن يا ملاقات خداوند، آن حضرت ملاقات خدا را برگزيد (و شربت شهادت نوشيد).

(^)- ادريس بن عبد الله اودى (ازدى خ ل) گويد: چون حسين (ع) شهيد شد و آن لشكر خواستند اسب بر بدنش بتازند، فضه (از كنيزان فاطمه زهرا (ع) به زينب (ع) گفت: اى بانوى من سفينه (آزاد كرده رسول خدا (ص) كشتيش در دريا شكست و به جزيره‌اى افتاد و به شيرى برخورد، به آن شير گفت: اى ابا الحارث من آزاد كرده رسول خدايم، آن شير در برابرش زمزمه كرد تا او را به راه آورد، در اين گوشه هم شيرى خوابيده است، بگذار من بروم‌