ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٧٩ - تعزيت نامه خدا در وفات پيغمبر(ص)

لغزش در پناه گرفت و از برگشت از دين آسوده نمود، به تعزيت و سر سلامتى از طرف خدا دلخوش داريد، زيرا خدا مهر خود را از شما نبريده و نعمتش را از شما باز نگرفته، شمائيد اهل خدا عز و جل آنان كه بدان‌ها نعمت را تمام كرده و دسته‌ها را فراهم آورده و سخن را يكى كرده، شمائيد دوستان او، هر كه به شما پويد كامجو است و هر كه حق شما را به ستم ربايد نابود است، دوستى شما از طرف خدا لازم شده در قرآن او به عهده بندگان مؤمنش، پس از اين خدا هر وقت خواهد به يارى شما توانا است براى انجام كارها شكيبا باشيد كه سرانجام آنها به سوى خدا است، خدا شما را سپرده‌اى از پيغمبر خود پذيرفته و شما را به دوستان با ايمانش سپرده در روى زمين، هر كه امانت خدا را بپردازد، خدا راستى او را پاداش دهد، شمائيد سپرده‌اى كه به وديعه نهاده شده است و از آن شما است دوستى لازم و طاعت واجب، رسول خدا (ص) جان داد در حالى كه دين را براى شما كامل كرد و راه بيرون شدن (از هر شبهه و مشكلى را) براى شما روشن ساخت، و براى هيچ نادانى عذرى وانگذاشت.

هر كه نادانى كند يا خود را به نادانى زند يا منكر شود يا فراموش كند يا خود را به فراموشى زند حسابش بر خدا، خدا پشتيبان نيازمنديهاى شما است و من شما را به خدا مى‌سپارم، درود بر شما. من از امام باقر (ع) پرسيدم، اين سرسلامتى و تعزيت از طرف چه كسى براى آنها آمد؟ فرمود: از طرف خدا تبارك و تعالى.

٢٠- از امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) چنان بود كه هر گاه در شب تاريك ديدار مى‌شد تابشى از او به چشم مى‌خورد كه گويا ماه پاره‌اى بود.