ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٣٢

بوده‌اند كه توقيعاتى به وسيله آنها براى شيعه مى‌رسيده است، و عبارت ارشاد چنين است:

«روزى نزد محمد بن احمد آمدم كه در آن روز سفير بود و از او درخواست كردم» و بنا بر روايت صدوق از ابى جعفر، محمد بن عثمان بن سعيد عمرى است كه دومين از سفراء و نواب خاصه است زيرا سفراء معروف چهار تن بودند:

١- ابو عمرو عثمان بن سعيد عمرى، و چون از دنيا رفت پسرش.

٢- ابو جعفر محمد بن عثمان به جاى او نشست، و چون او هم درگذشت.

٣- أبو القاسم حسين بن روح از خاندان نوبخت به جاى او نشست، و چون او در گذشت.

٤- ابو الحسن على بن محمد سمرى رضى اللَّه عنهم اجمعين به جاى او نشست و مدت سفارت آنان و غيبت صغرى در حدود ٧٠ سال بود كه يك سال از آن كسر مى‌شود.

طبرسى در اعلام الورى گفته: مدت غيبت صغرى هفتاد و چهار سال بوده است، و گويا او آغاز را از ولادت امام قائم (ع) دانسته. از مجلسى (ره)- در كمال الدين چنين است، گويد: من نزد ابن وجنا رفتم و از او خواستم كه براى من شتر كرايه كند و همكجاوه‌اى بجويد، ديدم خوش ندارد كه اين كار را بكند و سپس پس از چند روز ديگر به او بر خوردم، به من گفت: چند روز است به دنبال تو مى‌گشتم، به من نوشته‌اند كه براى تو شتر كرايه كنم و همكجاوه‌اى بجويم، حسن براى من باز گفت كه در اين سال به ده دلالت و معجزه واقف شدم‌ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌. از مجلسى (ره)- و الغريم، كنايه از امام قائم (ع) است و براى تقيه به اين تلفظ از آن حضرت تعبير شده، و در ارشاد وارد است كه: من‌