ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٣١

گويند: بايد نخست كمى بر پهلوى راست خوابيد تا غذا به قعر معده رود و سپس خواب درازى بر پهلوى چپ كرد تا كبد روى معده افتد و مانند لحاف آن را در زير گيرد و با گرمى نيرومند خود گرمش كنند، و چون هضم كامل شد باز به پهلوى راست خوابيد تا بهتر شيره آن به كبد سرازير شود. از مجلسى (ره)- قرامطه يك دسته‌اى بودند كه محمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق (ع) را امام مى‌دانستند در ظاهر، ولى در باطن ملحد بودند و منكر شريعت، زيرا بيشتر محرمات را تجويز مى‌كردند و نماز را همان به اطاعت امام تفسير مى‌كردند، و زكاة را به همان پرداخت خمس مال به امام، و روزه را به نگهدارى اسرار، و زنا را عبارت از فاش كردن آن مى‌دانستند و آنها را به نام قرمطى خواندند براى آنكه يكى از رؤساى آنها در آغاز كار خط مقرمط مى‌نوشت و بدان منسوب شدند. از مجلسى (ره)- قوله وزرت، ظاهر اين است كه مقصود بيان اين باشد كه پيش از آن براى زيارت امام رضا (ع) به طوس رفته بوده است و اقامه او در عراق و تصميم براى حج بعد از آن بوده است چنانچه از عبارات بعد معلوم مى‌شود، و نسخه ارشاد و كمال الدين صدوق عليه الرحمه هم بر اين معنى دلالت دارند.

تقاضاى او از ابى جعفر در باره پاسخ نامه او بوده است كه به ناحيه مقدسه نوشته بود.

قوله الا عن بينة عن امري، مقصود روشن شدن و اطمينان كامل به وجود امام قائم است يا علم به اينكه آن حضرت او را پذيرفته و در شمار شيعيان خود محسوب داشته و يا اطمينان از صدور جواب نامه مقصودش بوده است.

محمد بن احمد كه در اين خبر نامبرده شده از سفراى معروف امام نيست ولى از پاره اخبار ظاهر مى‌شود كه جز نواب معروف جمعى ديگر هم‌