ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٦٥ - باب نادر

مى‌گويند: صلى الله عليك (خدايت رحمت كند).

٢- عمر بن زاهر گويد: مردى از امام صادق (ع) پرسيد كه به امام قائم گويند: در بر تو اى امير المؤمنين؟ فرمود: نه، اين نام را خدا مخصوص امير المؤمنين (ع) نموده، پيش از او كسى بدان ناميده نشده و پس از او هم جز كافر خود را بدان ننامد، گفتم: قربانت، چگونه به او درود گويند؟ فرمود: مى‌گويند:

(السلام عليك يا بقيةَ الله)

، سپس اين آيه را خواند (٨٦ سوره هود): «بقية الله بهتر است براى شما اگر بوده باشيد مؤمن».

٣- احمد بن عمر گويد: از ابو الحسن (ع) پرسيدم چرا او را امير المؤمنين ناميدند؟ فرمود: براى آنكه خوراك دانش به آنها مى‌رسانيد، فرمود: نشنيدى در قرآن است كه (٦٤ سوره يوسف):

«ما خوار و بار براى خاندان خود مى‌آوريم».

در روايت ديگر است كه براى آنكه آذوقه مؤمنين از نزد او فراهم شده به آنها آذوقه علم و دانش مى‌داد.

٤- جابر گويد: به امام باقر (ع) گفتم: چرا او را أمير المؤمنين ناميدند؟ فرمود: خدا او را ناميده و در قرآنش چنين نازل است (١٧٢ سوره اعراف): «و چون خدا نژاد بنى آدم را از پشت آنها برگرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت كه: من پروردگار شما نيستم؟ محمد رسول من نيست؟ و على امير المؤمنين نيست؟»