ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٥ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام

خدا به آنها جواب داده است كه قرآن معجزه است و نتواند كه از غير خدا باشد و آنچه هم در باره على است از حضرت او است.

ظاهر خبر اين است كه كلمه «في على» با آن نازل شده است و برخى تأويل كرده‌اند كه مقصود بيان خلافت آن حضرت است با توضيح از طرف پيغمبر، نه اينكه لفظ على (ع) در نزول بوده است. از مجلسى (ره)- گويا از خبر چيزى افتاده باشد و نام آن حضرت در هر دو آيه بوده است و به واسطه افتادن قسمتى از خبر قسمت آيه اول به آخر آيه دوم متصل شده است و اين بسيار اتفاق مى‌افتد و ممكن است در مصحف ائمه چنين بوده است. از مجلسى (ره)- در باب تسليم همين كتاب، گذشت كه خطاب در «جاءوك» و «يُحَكِّموكَ» كه در آيه پيش از اين آيه است راجع به على (ع) است و اينجا اشاره كرده كه اين وعظ هم در باره او است. از مجلسى (ره)- سلم، اسلام است و استسلام و انقياد، و ولايت در ضمن آنها است بلكه از اعظم اجزاء آنها است. پايان نقل از مجلسى (ره).

من مى‌گويم سِلم در اصل لغت به معنى سازش است در برابر حرب به معنى جنگ، و اسلام هم به همين معنى باز گرفته شده است، يعنى دينى است كه وسيله الفت و اتحاد و ترك اختلاف و جنگ است و راه آن ولايت امامان بر حق است كه بدون غرض دنيوى مردم را رهبرى كنند، ولى پيشوايان خود خواه و استفاده جو براى استعمار و استثمار مردم ميان آنها اختلاف و تفرقه و بلكه جنگ به وجود مى‌آورند تا به ناحق بر آنها آقائى كنند، و اين جمله در سياست استعمارى شايع است كه: تفرقه انداز و آقائى كن، و اين روش همه حاكمان جور بوده و هست. از مجلسى (ره)- از ولايت آنان به زندگى دنيا تعبير شده زيرا مايه فراهم ساختن و به دست آوردن آن است و از اين رو بدبختان آن را