ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٢٩

ملاقات ميان اين دو و باطل شدن نقشه تبه‌كارانه متوكل. از مجلسى (ره)- در ارشاد و خرائج و ديگر كتب زيد بن على بن حسين بن زيد ثبت شده و همان درست، و حسن (به جاى حسين) كه در بيشتر نسخه‌ها است تصحيف است، و اين زيد همان است كه نسّابه بوده و مرد فاضلى بوده است و كتاب مقاتل و مبسوط را در علم نسب تأليف كرده است و يك سلسله بزرگى از سادات بدو مى‌رسند، و پدرش على از فرزندان حسين ذى الدمعه است پسر زيد شهيد زاده زين العابدين (ع).

در عمدة الطالب گفته: حسين ذى العبرة به ابى عبد اللَّه كنيه داشت مادرش ام ولد بود و در آخر عمرش كور شد و دختر خود را به مهدى عباسى به زنى داد.

قوله «بليل» صفت دواء است يعنى دواء در شب، مقصود اين است كه بايد در شب مصرف شود مانند طريفل مثلًا، و بعضى از شرّاح تصحيف كن دواء را به كلمه بليل اضافه كرده و باء را جزء كلمه دانسته‌اند.

در قاموس گويد: بليل، باد سردى است با ترى. انتهى.

من مى‌گويم: ممكن است يك تصحيف كن ديگر آن را دواء بليله شرح كند كه آن دواء معروفى است. از مجلسى (ره)- آل جعفر بيان جعفرى است و مقصود اين است كه از خاندان جعفر طيّار (رضى اللَّه عنه)، و برخى گفتند مقصود جعفر بن متوكل است زيرا مستعين هر كدام از اولاد متوكل را كه احتمال مى‌داد مدعى خلافت مى‌شوند كشت، و جمعى از امراء طرفدار آنها را هم كشت و لشكرى براى قتل جعفرى فرستاد كه مردى بود از اولاد جعفر بن متوكل و شيعه شده بود و خود را جعفرى ناميده بود نسبت به امام جعفر صادق (ع) به اعتبار مذهب و چون لشكر او را محاصره كردند به امام شكايت كرد و از او خواهش كرد براى دفع آنان دعا كند و امام اين جواب را به او نوشت. انتهى‌