ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠١ - باب در اينكه ائمه(ع) مقامى دارند كه فرشتهها به خانه آنها در آيند و گام بر فرش آنها نهند و اخبار براى آنها آورند

باب در اينكه ائمه (ع) مقامى دارند كه فرشته‌ها به خانه آنها در آيند و گام بر فرش آنها نهند و اخبار براى آنها آورند

١- مِسمَع كِردين بصرى گويد: شيوه من اين بود كه به روز و شب يك بار بيشتر نمى‌خوردم و بسا كه به حساب اين كه سفره خانه امام صادق (ع) را بر چيده‌اند و من سر سفره به آن حضرت وارد نمى‌شوم، اجازه ورود به آن حضرت را مى‌خواستم و چون خدمتش مى‌رسيدم مى‌فرمود: غذا بياورند و من با آن حضرت غذا (روى غذا مى‌خوردم) و هيچ آزارى نداشت براى من و اگر نزد ديگرى غذا روى غذا مى‌خوردم آسايش من سلب مى‌شد و از نفخ شكم خوابم نمى‌برد.

من اين حالت را نزد امام شكايت كردم و به او گزارش دادم كه اگر خدمت او روى غذا بخورم آزارى نبينم، فرمود: اى ابا سيّار، تو (در خانه ما) غذاى مردم خوبى را مى‌خورى كه فرسته‌ها بالاى فرش آنها به آنها دست مى‌دهند و مصافحه مى‌كنند، گويد: گفتم:

براى شما آشكار هم مى‌شوند؟ گويد: دست به سر يكى از كودكانش كشيد و فرمود: آنها نسبت به كودكان ما از خودمان مهربان‌ترند.

٢- حسين بن ابى العلاء از امام صادق (ع) گويد: فرمود: اى حسين- و دست به پشتى‌هائى زد كه در اطاق بود- دير زمانى است‌