ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨١ - باب مواليد ائمه عليهم السلام يعنى وضع آنها در حال تولد
پروردگارت به راستى و عدالت تبديلكنندهاى براى كلمات او نيست» و چون به امر امامت قيام كند، خدا در هر شهرى منارهاى براى او بر آورد كه كردار بندگان را از آن بنگرد.
٤- محمد بن مروان گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى فرمود: به راستى امام در شكم مادر مىشنود و چون متولد شود ميان دو كتفش نوشته شود: «و به كمال رسيد كلمه پروردگارت به راستى و عدالت تبديلكنندهاى براى كلماتش نيست و او است شنوا و دانا» و چون امر امامت بدو رسد، خدا برايش عمودى از نور بسازد كه به وسيله آن هر چه در هر شهرى بكنند ببيند.
٥- اسحق بن جعفر گويد: شنيدم پدرم (امام صادق (ع) مىفرمود: چون اوصياء در شكم مادر قرار گيرند تا مدت يك روز به مادر آنها يك سستى دست دهد به مانند بيهوشى يا اگر شب باشد تا مدت يك شب و سپس در خواب بيند كه يك مژده بخشى او را به پسرى بردبار، مژده مىدهد و از آن شاد گردد و از خواب بيدار شود و از سمت راست خود در خانهاى كه هست آوازى شنود كه مىگويد: به خير آبستن شدى، سَرانجام خير دارى و خير آوردى، مژدهات باد به پسرى بردبار دانشمند، و در تن خود يك حال سبكى درك كند و سپس از آن ديگر فشارى (اتساعى خ ل) در پهلوها و شكم خود درك نكند و چون نه ماه او بگذرد در خانه حس و جنجال سختى بشنود و چون شبى آيد كه در آن بزايد، در خانه