ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩٥ - باب تسليم و فضيلت تسليمشوندگان

تحقيق رستگار شدند مؤمنان و پذيرندگان، به راستى آنها كه بپذيرند هم آنها نُجَبايند، مؤمن، غريب است و خوشا بر غريبان.

٦- يحيى بن زكريا انصارى گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود:

هر كه را خوش آيد كه همه درجات ايمان را كامل نمايد بايد بگويد: قول و عقيده من در همه چيز قول و عقيده آل محمد است در آنچه نهان دارند و در آنچه آشكار كنند، در آنچه از آنها به من رسيده و در آنچه به من نرسيده.

٧- زراره يا بُريد از امام باقر (ع) كه فرمود: محققاً خدا به امير المؤمنين در قرآن خود خطابى دارد، گويد: گفتم: در كجاى قرآن؟ فرمود: در قول خود (٦٤ سوره نساء): «و اگر چنانچه آنها وقتى به خود ستم مى‌كردند نزد تو مى‌آمدند و از خدا آمرزش مى‌خواستند و رسول خدا (ص) هم براى آنها آمرزش مى‌خواست هر آينه خدا را بسيار توبه پذير و مهربان مى‌يافتند (٦٥): «نه به خداى تو، ايمان ندارد تا تو را در آنچه در آن ستيزه دارند حكم كنند» يعنى نسبت بدان چه در آن هم پيمان شده‌اند كه اگر خدا محمد را ميرانيد امر امامت را نگذارند در بنى هاشم باشد، «سپس در دل خود گرفتگى و ناگوارى درك نكنند نسبت به حكمى كه تو صادر كنى» در باره آنها از قتل يا عفو «و به خوبى تسليم باشند».