ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٧ - باب در اينكه زمين همه از امام(ع) است

٧- از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود كه خدا آدم (ع) را آفريد و دنيا را به او واگذارد و هر چه از آن آدم بوده از آن رسول خدا (ص) است و هر چه از آن رسول خدا است (ص) همان از آن ائمه آل محمد است (ع).

٨- امام صادق (ع) فرمود: به راستى جبرئيل با پاى خود پنج نهر را در مى‌آورد و زبانه آب به دنبال او بود:

١- فرات ٢- دجله ٣- نيل مصر ٤- مهران ٥- نهر بلخ هر چه را آب دهند يا از آن آب داده شود از آن امام (ع) است با درياى گرد دنيا.

سرى بن ربيع گويد: ابن ابى عمير چيزى را با هشام برابر نمى‌دانست و از رفتن نزد او روزى خود دارى نمى‌كرد و سپس از او قطع رابطه كرد و با او مخالفت نمود و سببش اين بود كه ابى مالك حضرمى يكى از ياوران هشام بود و ميان او و ابن ابى عمير در باره مسأله‌اى از امامت ستيزه‌اى شد.

ابن ابى عمير گفت: همه دنيا از امام است يعنى ملك او است و او بدان از آنها كه آن را در تصرف دارند اولى است.

ابو مالك گفت: چنين نيست، املاك مردم از خود آنها است جز آنچه را خدا حكم كرده از امام باشد از في‌ء و خمس و غنيمت كه از امام است و آن را هم نيز خدا خود بيان كرده كه در كجا صرف كند و با آن چه كند.