ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩٣ - باب تسليم و فضيلت تسليمشوندگان
سپس در باره چيزى كه خدا كند يا رسول خدا (ص) كند بگويند خوب بود خلاف آن را كرده باشند يا اين را در دل خود بگذرانند به واسطه آن مشرك گردند و سپس اين آيه را خواند (٦٥ سوره نساء): «نه، سوگند بپروردگارت ايمان ندارند تا تو را در باره آنچه در آن ستيزه دارند حَكَم سازند و در دل خود گرفتگى و نگرانى از آنچه حكم كنى نداشته باشند و به خوبى تسليم شوند» سپس امام صادق (ع) فرمود: بر شما باد به تسليم.
٣- زيد شحام گويد: به امام صادق (ع) گفتم: در نزد ما مردى است به نام كُلَيب، هيچ دستورى از شما نرسد جز آنكه گويد: من پذيرايم و ما او را (كليب پذيرا) نام نهاديم، گويد: آن حضرت به او رحمت فرستاد و سپس فرمود: ميدانيد، تسليم چيست؟
ما خموش مانديم و خود او فرمود: به خدا آن دل دادن است، قول خدا عز و جل است (٢٣ سوره هود): «آن كسانى كه گرويدند و كار خوب كردند و دل نهادند به آستان پروردگارشان».
٤- محمد بن مسلم از امام باقر (ع) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى (٢٣ سوره شورى): «هر كه حسنهاى به دست آرد در آن برايش حُسنى افزائيم» فرمود: اقتراف حسنه تسليم شدن به ما و باور از ما و دروغ نشمردن بر ما است.
٥- كامل تمّار گويد: امام باقر (ع) فرمود: به تحقيق رستگار شدند مؤمنان، ميدانى آنان كيانند؟ من گفتم: تو داناترى، فرمود: به