ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٤٩ - باب در اينكه زمين همه از امام(ع) است

١- ورعى كه او را از هر نافرمانى نسبت به خدا باز دارد.

٢- بردبارى تا آنجا كه بر خشم خود مسلط باشد.

٣- سرپرستى خوب نسبت به هر كه بر او سرپرست است تا آنجا كه براى آنها پدرى مهربان باشد، و در روايت ديگر تا براى رعيت چون پدرى مهربان باشد.

٩- معاوية بن حكيم از محمد بن اسلم از مردى طبرستانى به نام محمد (راوى حديث) گويد: معاويه گفت: من خود پس از آن خود محمد طبرى را هم ديدم و به من خبر داد كه از على بن موسى (ع) شنيدم مى‌فرمود: بدهكار كه در راه حق و درستى وام گرفته تا يك سال به او مهلت دهند، اگر وسعت يافت (كه خود مى‌پردازد) و گر نه امام بدهى او را از خزانه عمومى پرداخت مى كند.

باب در اينكه زمين همه از امام (ع) است‌

١- امام باقر (ع) فرمود: ما در كتاب على يافتيم كه زمين از آن خدا است و آن را به بندگان خود كه خواهد به ارث دهد و سرانجام از آن پرهيزكاران است، من و خاندان من هستيم آن كسانى كه خدا زمين را به ما ارث داده (يعنى از گذشتگان) و ما هستيم پرهيزكاران و همه زمين از آن ما است، هر كه از مسلمانان زمينى را احياء كند بايد آن را آباد دارد و خراج آن را به امام از