ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٩ - باب روش امام در باره خودش و در خوراك و لباسش وقتى متصدى امر باشد
در اين باره به نظر هشام بن حكم رضايت دادند و هشام به سود ابى مالك بر عليه ابن ابى عمير قضاوت كرد، ابن ابى عمير خشم كرد و پس از آن ترك هشام نمود.
باب روش امام در باره خودش و در خوراك و لباسش وقتى متصدى امر باشد
١- جابر عبدى گويد: امير المؤمنين (ع) فرمود: خدا مرا پيشواى خلقش كرده و بر من لازم كرده كه بر خود تنگ بگيرم و در خوردن و نوشيدن و لباس مانند مستمندان باشم تا فقيران به فقر من اقتداء كنند و تسلى يابند و توانگران با ثروت خود سركشى نكنند.
٢- معلى بن خنيس گويد: روزى به امام صادق (ع) گفتم:
قربانت، من آل فلان (يعنى بنى عباس) را به ياد آوردم و آن نعمتى كه دارند و با خود گفتم اگر اين رياست با شما بود ما به همراه شما در نعمت بوديم و زندگى خوبى داشتيم.
فرمود: اى معلّى، بسيار دور افتادى، به خدا اگر وضع چنين بود براى ما جز شبگردى و بىخوابى و بلوك گردى و تلاش روزانه و پوشش جامه زبر و خوراك سخت چيزى نبود، اين امر از ما