ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٣ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام

انقراض دنيا. از مجلسى (ره)- بنا بر تفسيرى كه از آيه فرموده است: اين آيه دلالت بر امامت و جلالت قدر آنها دارد و دليل است كه معيار در هدايت يافتن پيروى آنها است در عقائد و اعمال و اقوال و هر كه با آنها در اين باره مخالفت كند در شقاق و نفاق است. از مجلسى (ره)- قوله من بلغ- اكثر مفسرين آن را عطف به ضمير خطاب «انذركم» دانسته و خطاب را متوجه حاضران گرفته و «من بلغ» را عبارت از غائبان و معدومان در حال خطاب، ولى به تفسير امام «من بلغ» در مقام فاعل قرار دارد و عطف است بر ضمير مرفوع «انذر» يعنى من شما را به قرآن بيم دهم و هر كه رسد از امامان شما را با آن بيم دهد. و لم يكن له عزم- گويا بر اين حمل شود كه اهميت فراوانى بدان نداد و اظهار شادمانى و خرمى به اندازه پيغمبران اولو العزم ديگر از خود نشان نداد با اينكه بدو شايسته بود و در اين جا ترك اولى كرد زيرا مقام عصمت و نبوت و جلالتش مانع از اين است كه به او نسبت داده شود وحى خدا را نپذيرفته باشد و به قضاى او راضى نشده باشد. از مجلسى (ره)- اخبار در تفسير صراط به ائمه (ع) و ولايتشان بسيار است، مقصود از صراط راه است كه مردم را به مقصودشان مى‌رساند، و ائمه (ع) راه راست به سوى خدايند كه به خدا و طاعت و قرب و رضايت او نتوان رسيد جز به ولايت آنان و عقيده به امامت و طاعتشان، و صراط در آخرت صورت و مجسمه اين صراط است و هر كه در دنيا بر اين راه حق استقامت كند از آن صراط آخرت بگذرد و آسوده به بهشت رود چنانچه صدوق عليه الرحمه در معانى الاخبار به سند خود از مفضل روايت كرده كه از امام صادق (ع) پرسيدم از صراط، و آن حضرت فرمود: آن طريق به معرفت خدا عز و جل است و آن دو صراط است، يكى صراط در دنيا و يكى صراط در