ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٨٥ - آمار سطحى و بررسى فكر عمومى در تاريخ اسلام

حيات پيغمبر هم امامت داشته، و اين منافات ندارد كه رعيت پيغمبر هم باشد مانند پيغمبرانى كه معاصر پيغمبر اولو العزم بودند (چون لوط در زمان ابراهيم ع) چنانچه بدان اشاره كرديم و اصحاب ما در اين باره اختلاف دارند و بيشتر بر اين عقيده‌اند كه امامت هر امامى پس از فوت امام سابق است، و برخى گفته‌اند همه ائمه در هر زمانى واجب الطاعه هستند، ولى يكى ناطق است و ديگران خاموش. يعنى عيسى (ع) از گهواره حجت خدا بود و اين پسر من اكنون سه سال دارد- از مجلسى (ره). از مجلسى (ره)- در قاموس است كه غلام خماسى يعنى پنج وجب قد، و سداسى و سباعى نگويند زيرا در شش وجبى مرد باشد و گاهى بر پنج ساله هم اطلاق مى‌شود و امام جواد (ع) در هنگام تصدّى امامت، ٩ ساله بوده است. كمتر از پنج سال اشاره به امام قائم (ع) است كه به اتفاق تواريخ آينده هنگام وفات امام حسن عسكرى كمتر از پنج سال داشته. چون پيروى على (ع) در آغاز دعوت پيغمبر سبب اختصاص او شد به امامت و بلكه در همان روز پيغمبر وصايت او را اعلام كرد، اين دليل مى‌شود كه مقام امامت در سن كم ميسر است.

مجلسى (ره) گويد: اين حديث دلالت دارد كه عُمرِ على (ع) در آغاز بيعت او با پيغمبر نه سال بوده، و آنچه از ابواب تاريخ آينده اين كتاب استفاده شود اين است كه ١٠ سال بوده و با هم منافات ندارند زيرا سابقاً گفتيم كه از نظر حساب گاهى كسر را بيندازند و گاهى واحد كاملى به حساب گيرند، در اين روايت نه سال، كسر را انداخته، و در روايات باب تاريخ به حساب سال تمام در نظر گرفته، و به هر حال ميان خاصه و عامه در عمر آن حضرت موقع قبول دعوت اختلاف است: