ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٥ - باب مواليد ائمه عليهم السلام يعنى وضع آنها در حال تولد

كردم: نمى‌دانم، فرمود: عمود فرشته‌اى است و خدا به وسيله او كردار آن شهر را به امام مى‌رساند.

گويد: ابن فضال برخاست و سر او را بوسيد و گفت: اى ابا محمد، خدايت رحمت كناد تو هميشه براى ما حديث درستى مى‌آورى كه به وسيله آن مشكل ما را مى‌گشائى.

٨- زراره از امام باقر (ع) كه فرمود: براى امام ده نشانه است:

١- پاك و ختنه شده متولد گردد.

٢- به كف دست بر زمين آيد و آواز خود را در وقتى كه نوزاد است به اداى شهادتين بلند كند.

٣- جنب نشود (يعنى به احتلام) ٤- ديده‌اش بخوابد و دلش بيدار باشد.

٥- دهن ياوه نكند كشكوار نكند.

٦- از پشت سر خود ببيند چنانچه از پيش رو بيند.

٧- فضله‌اش بوى مشك دهد.

٨- زمين آن را ببلعد و موكّل نهان كردنش باشد.

٩- چون زره رسول خدا (ص) را در بر كند به اندام او رسا باشد و چون ديگرى از مردم آن را بپوشد چه دراز قدّ چه كوتاه قدّ، يك وجب بر قامت بلند باشد.

١٠- و امام تا بميرد محدّث باشد (يعنى با فرشته‌هاى نامرئى مربوط و در گفتگو است و اخبار غيب را از آنها دريافت كند).