ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٣٧

من به خاك افتادم و سجده شكر كردم كه به من مِنّت نهاد و دانستم كه او به حق حجت خدا است. از مجلسى (ره)- قبل اخراجه، يعنى بعد از نذر و پيش از فرستادن ثلث- ظاهر لفظ ثلث وصيت است ولى وصيت در زمان حيات موصى مانع تصرفات نيست و از قرينه مطالبه سهم آنچه به ابى المقدام رد كرده است، مرحوم مجلسى آن را حمل بر نذر منجر كرده. خرج- يعنى از ناحيه دستور رسيد، و مقصود از مقابر قريش مشهد امام كاظم و جواد (ع) است، و حيره حائر حسين (ع) است، گفته‌اند مقصود از اين وزير ابو الفتح جعفر بن فرات است ... بنى فرات و فراتى‌ها يك خاندانى از وزراء شيعه مذهب بودند، و گفته‌اند ابو الفتح فضل بن جعفر بن فرات از وزراء بنى عباس است و او همان كسى است كه سندِ خطبه شقشقيه را تا امير المؤمنين (ع) تصحيح كرده، و آن را از پدرانش و از مردمان ثقه از ادباء و دانشمندان پيش از ولادت سيد رضى (ره) نقل كرده است.

من مى‌گويم: بنى فرات بسيارند و بسيارى از آنها به مقامِ وزارت رسيدند و يكى از آنها ابو الحسن محمد بن على بن فرات است كه وزير معتضد و مكتفى است.

٢- على بن موسى بن فرات وزير مقتدر است، سال ٢٩٩ او را وزير ساخت.

٣- على بن محمد بن فرات كه باز وزير مقتدر بود پس از دو وزير كه در اين ميانه گذشتند و پس از آن هم وزيران بسيارى براى خود گرفت و باز هم هنگام كشته شدن او وزيرش بود.

٤- ابو الفتح فضل بن جعفر بن موسى بن فرات بود.

مقتدر در نبردى كشته شد كه ميان او و مونس خادم در باب شماسيه در گرفت، از مسعودى است كه ابو الفتح هنگام سوار شدن مقتدر براى نبردى‌