قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦١٨ - فصل اول در الزام به انفاق
قيام به نفقهاش مىكند، ممكن باشد، آيا در حكم شخص قادر است، پس انفاق بر او واجب نمىباشد يا نه؟ دو وجه است كه وجيهترين آنها دوّمى است. ج ٢ ص ٣٤١
مسأله ٩- اعفاف (دور نگهداشتن از گناه) كسى كه نفقهاش واجب است- فرزند باشد يا پدر- با تزويج نمودن او يا دادن مهر براى او واجب نمىباشد اگر چه با احتياج او به ازدواج و قدرت نداشتن او بر آن و بر بذل صداق خصوصاً در پدر، احوط (استحبابى) است. ج ٢ ص ٣٤٢- ٣٤٣
س ١٥٧- اگر كسى مفقودالأثر شد و اولاد كبار و صغار هم دارد كه بعضى از آنان فقير و برخى ديگر غنى هستند، تا وقتى كه موت آن شخص معلوم نشده آيا اولاد او مىتوانند از اموال پدرشان استفاده كنند؟
ج- هر يك از كسانى كه فقير هستند و نفقه ايشان بر شخص مفقودالأثر واجب است با مراجعه به حاكم شرع مىتوانند به مقدار نفقه از مال او استفاده نمايند، و غير فقير چنين حقّى ندارد. ج ٣ ف ص ١٤٠
(١٠٢٥)
س ٩- اگر شخص واجبالنفقه حاضر نباشد نزد منفق بماند آيا باز هم انفاق واجب است يا نه؟
ج- ماندن نزد مُنفق شرط وجوب انفاق نيست مگر در زوجه در موردى كه نشوز ثابت باشد. ج ٣ ف ص ٢٠٠
(١١٠٨- ١١٠٦- ١١٩٧)
- ر. ك: ١١٧٧ س ١٢- ١١٩٩ س ١١.
ماده ١١٩٨: كسى ملزم به انفاق است كه متمكن از دادن نفقه باشد يعنى بتواند نفقه بدهد بدون اينكه از اين حيث در وضع معيشت خود دچار مضيقه گردد. براى تشخيص تمكن بايد كليه تعهدات و وضع زندگانى شخصى او در جامعه در نظر گرفته شود.
مسأله ٤- در وجوب نفقه بر قريب، قدرت انفاقكننده بر نفقه او بعد از نفقه خودش و نفقه زوجهاش اگر زوجهاش دايمى باشد شرط است؛ پس اگر به مقدار كفايت تنها خودش نزد او حاصل شود بايد به خودش اكتفا كند و اگر چيزى از آن زياد بيايد و