قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٨٣ - فصل هفدهم در صلح

نباشد كه در اين صورت ضامن نيستند. ج ٣ ف ص ١٩- ٢٠

(٦٠١- ٥٠٢)

س ٢- شخصى دو همسر داشته كه يكى از آن‌ها يك اولاد داشته است. زوجه نامبرده به‌طور وصيّت يا صلح تمام اموال خود را به فرزندش داده و شوهر خود را از اموال خود محروم كرده و بعداً مرحومه شده است. آيا با وجود اين وصيّت‌نامه يا صلح‌نامه شوهر از اموال زوجه محروم مى‌شود؟ و اگر بعد از فوت آن زن شوهر هم فوت شده باشد آيا اولاد شوهر (كه از زن ديگر باشند) حقّ دارند مطالبه ارث پدر خود را از اموال زوجه مزبوره بكنند؟

ج- در فرض «صلح» كردنِ زنْ تمام مال را، زوج و ورثه حقّى ندارند. و چنانچه زن «وصيّت» به تمام مال كرده و شوهر در زايد بر ثلث امضا نكرده حقّ شوهر از اموال زوجه به تمام ورثه او مى‌رسد. ج ٣ ف ص ٢٠

(٨٤٣)

س ٣- شخصى تمام اموال خود را در حال حيات اختياراً به دو فرزند خود مصالحه نموده، و براى خود در مدّت بيست سال اختيار فسخ قرار داده، و در ضمن عقد مصالحه شرط نموده كه اگر در اين مدّت، فوت نمايد خواهرش وصىّ او باشد كه يك ثلث از مال مصالحه شده را در امور خيريه صرف نمايد. اين قرارداد را فسخ نكرده فوت نمود. در صورتى كه غير از آن دو فرزند فرزندان ديگر هم دارد. آيا آنان شرعاً حقّ اعتراض در اموال مصالحه شده را دارند؟

ج- در فرض مرقوم صلح و شرط ضمن آن نافذ است، و ساير ورثه حقّ اعتراض ندارند. ج ٣ ف ص ٢٠- ٢١

(٢٣٧- ٨٣٧)

س ٤- اگر كسى با اختيار و بدون اجبار كلّيه اموال خود را در حال حيات به ديگرى (غير از اولاد خودش) مصالحه نمايد و كتباً مصالحه نامه بدهد، آيا اموال او متعلّق به متصالح مى‌شود يا اين مصالحه نامه باطل است؟

ج- اگر به وجه شرعى ثابت شود كه شخص در حال حيات اموال خود را به كسى صلح كرده و به او منتقل ساخته به نحوى كه در حين «فوت» مالك آن اموال نبوده ورثه در آن اموال حقّى ندارند. ج ٣ ف ص ٢١

(٨٣٧)