قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٧ - مبحث سوم در اثر ضمان بين ضامن و مضمونعنه

در صورتى كه به اذن مضمون‌عنه داده باشد.

ماده ٧١٥: هرگاه دين مدت داشته و ضامن قبل از موعد آن را بدهد مادام كه دين حالّ نشده است نمى‌تواند از مديون مطالبه كند.

مسأله ٨- اگر ضمانت با اذن مضمون‌عنه باشد، در صورتى ضامن با پرداختن دين به او مراجعه مى‌كند كه مدّت دينى كه بر مضمون‌عنه بوده، سررسيده باشد، وگرنه حق رجوع به او را ندارد، مگر بعد از رسيدن وقت آن؛ پس اگر دين مدت‌دار را به طور حالّ، يا مدت‌دار را به كمتر از مدت آن، ضمانت كند، سپس آن را ادا كند، حق رجوع به او را ندارد، مگر بعد از رسيدن وقت آن. البته اگر صريحاً به ضمانت او به طور حالّ يا به كمتر از آن مدت اذن داده باشد، بنابر اقرب، بعد از اداى آن رجوع به او جايز است .... ج ٢ ص ٣٢

(٨٦٩- ٢٦٧)

ماده ٧١٦: در صورتى كه دين حالّ باشد هر وقت ضامن ادا كند مى‌تواند رجوع به مضمون‌عنه نمايد هر چند ضمان مدت داشته و موعد آن نرسيده باشد مگر آن‌كه مضمون عنه اذن به ضمان مؤجّل داده باشد.

مسأله ٨- ... و اما اگر برعكس آن باشد، به اين‌كه دين حالّ را به طور مدت‌دار يا مدت‌دار را به بيشتر از آن مدت و با رضايت مضمون‌عنه ضمانت نمايد و قبل از رسيدن وقت آن، آن را ادا نمايد، به مجرد اداى آن در دين حالّ و به رسيدن وقت آن در جايى كه به بيشتر از آن، ضمانت كرده باشد به شرط اداى آن، حق رجوع به او را دارد و همچنين اگر قبل از پايان مدت بميرد آن‌گاه دين به واسطه مرگ او حالّ شود و ورثه‌اش از تركه او بپردازند آن‌ها حق رجوع به مضمون‌عنه را دارند. ج ٢ ص ٣١

(٢٦٧)

ماده ٧١٧: هرگاه مضمون‌عنه دين را ادا كند ضامن برى مى‌شود هر چند ضامن به مضمون‌عنه اذن در ادا نداده باشد.

مسأله ١٠- اگر مضمون‌عنه، دين را بدون اذن ضامن به مضمون‌له پرداخت كند، ذمه ضامن برى‌ء مى‌شود و او حق رجوع به ضامن را ندارد. ج ٢ ص ٣٢

(٢٦٧)

ماده ٧١٨: هرگاه مضمون‌له ضامن را از دين ابراء كند ضامن و مضمون‌عنه هر دو برى مى‌شوند.