قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٣١ - فصل اول در مورد امكان فسخ نكاح

كه بعد از دخول باشد تمام مهر را مستحق مى‌باشد و اگر قبل از دخول باشد چيزى را استحقاق ندارد مگر در عنن، كه نصف مهر مسمّى را بر مرد استحقاق دارد. ج ٢ ص ٣١٤

(١١٠١)

مسأله ١٠- اگر زن خود را براى مرد در يكى از عيوبش كه موجب خيار است تدليس نمايد و بعد از دخول براى مرد آشكار شود، چنانچه اختيار كند كه نكاح باقى بماند، بايد تمام مهر را بدهد و اگر فسخ را اختيار كند، زن مستحق مهر نمى‌باشد. و اگر آن را به زن داده برمى‌گرداند. و اگر تدليس‌كننده غير زوجه باشد، پس مهرالمسمى اگرچه بر زوج به وسيله دخول، استقرار پيدا مى‌كند و زوجه استحقاق آن را بر او دارد ولى بعد از آن‌كه آن را به زن داد به تدليس‌كننده رجوع مى‌كند و مهر را از او مى‌گيرد. ج ٢ ص ٣١٤

(١١٠١- ٣٣٢-^^^ ٤٤٠)

ماده ١١٢٤: عيوب زن در صورتى موجب حق فسخ براى مرد است كه عيب مزبور در حال عقد وجود داشته است.

مسأله ١- وقتى عقد با عيب‌هاى زن فسخ مى‌شود كه معلوم شود قبل از عقد وجود داشته‌اند و امّا آنچه كه بعد از عقد پيدا مى‌شود اعتبار ندارد، چه قبل از وطى باشد يا بعد از آن. ج ٢ ص ٣١٣

ماده ١١٢٥: جنون و عنن در مرد هرگاه بعد از عقد هم حادث شود موجب فسخ براى زن خواهد بود.

- ر. ك: ١١٢١ صدر مس/ ١.

- ١١٢٢ صدر مس/ ١.

ماده ١١٢٦: هر يك از زوجين كه قبل از عقد عالم به امراض مذكوره در طرف ديگر بوده بعد از عقد حق فسخ نخواهد داشت.

- ر. ك: ١٠٨٢ س ١٨.

ماده ١١٢٧: هرگاه شوهر بعد از عقد مبتلا به يكى از امراض مقاربتى گردد زن حق خواهد داشت كه از نزديكى با او امتناع نمايد و امتناع به علت مزبور مانع حق نفقه نخواهد بود.