قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٧٧ - فصل هفتم در مهر

ماده ١٠٨٦: اگر زن قبل از اخذ مهر به اختيار خود به ايفاى وظايفى كه در مقابل شوهر دارد قيام نمود ديگر نمى‌تواند از حكم ماده قبل استفاده كند مع‌ذلك حقى كه براى مطالبه دارد ساقط نخواهد شد.

س ٦- طبق فتواى حضرت‌عالى زن در ابتداى امر حقّ دارد تمكين نكند تا مهر خود را بگيرد، آيا بعد از تمكين هم زن اين حقّ را دارد كه تمكين نكند تا مهر خود را بگيرد يا خير؟

ج- بعد از تمكين، حقّ امتناع ندارد. ج ٣ ف ص ١٧٩

س ٢٣- در تحريرالوسيلة با ترجمه- جلد ٣، صفحه ٥٣٢، كتاب نكاح «فصل فى المهر» مسأله ١١- فرموده‌ايد: «بل لها ان تمتنع من التمكين و تسليم نفسها حتّى تقبض مهرها الحالّ».

ما در دادگاه با زنانى مواجه مى‌شويم كه مى‌گويند ما به شوهرمان تمكين نمى‌كنيم، چون مهرمان را نداده و مطالبه مى‌كنيم ولى نمى‌دهد. آيا اين مسأله شامل اين‌طور زنان مى‌شود كه قبلًا تمكين كرده‌اند و چه بسا بچّه هم از شوهر خود پيدا كرده‌اند؟ يا مخصوص زنانى است كه براى اولين بار شوهر مى‌خواهد با آنان نزديكى كند؟

ج- اگر قبلًا تمكين كرده حقّ امتناع ندارد. ج ٣ ف ص ٢٠٥

ماده ١٠٨٧: اگر در نكاح دائم مهر ذكر نشده يا عدم مهر شرط شده باشد نكاح صحيح است و طرفين مى‌توانند بعد از عقد مهر را به تراضى معيّن كنند و اگر قبل از تراضى بر مهر معيّن بين آن‌ها نزديكى واقع شود زوجه مستحق مهرالمثل خواهد بود.

مسأله ٤- ذكر مهر در صحت عقد دائم شرط نيست، پس اگر زنى را عقد كند و اصلًا مهرى برايش ذكر نكند عقد صحيح است، بلكه اگر تصريح به عدم مهر كند صحيح است و به اين، يعنى به واقع ساختن عقد بدون مهر «تفويض بضع» گفته مى‌شود و به زنى كه مهرى در عقدش ذكر نشده، «مفوّضة البضع» گفته مى‌شود. ج ٢ ص ٣١٧

مسأله ١٠- اگر عقد بدون مهر واقع شود جايز است كه بعد از آن به چيزى راضى‌