قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٤١ - فصل چهارم شرايط صحت نكاح

ج- عقد مذكور صحيح است. ج ٣ ف ص ٩٣- ٩٤

س ٤١- با توجّه به مسأله ٢٣٧٠ رساله امام، اگر دختر و پسرى راضى به ازدواج با يكديگر باشند (و پدر و مادر طرفين هم اجازه اين ازدواج را داده باشند) آيا مى‌توانند خودشان صيغه ازدواج خود را به فارسى بخوانند؟ و عقد آنان صحيح است يا نه؟

ج- در فرض سؤال اگر قادر بر اجراى صيغه عربى نبوده‌اند عقد صحيح است. ج ٣ ف ص ٩٤

س ٤٣- شخص عاقد از پسر و دختر وكالت مى‌گيرد كه صيغه عقد را جارى نمايد، و همان شب زوجين زِفاف مى‌كنند، عاقد فراموش مى‌كند كه اجراى عقد كند، پس از دو روز عاقد متذكّر مى‌شود كه صيغه عقد را جارى نكرده و فورى صيغه عقد را جارى مى‌نمايد، آيا عمل زوجين در اين مدّت چه صورت دارد؟ آيا عاقد كه از روى سهو و فراموشى عقد نخوانده چه حكمى دارد؟

ج- چيزى بر عاقد نيست، و عمل مقاربت پيش از عقد اگر به اعتقاد اين‌كه وكيل عقد را خوانده و زوجيّت حاصل شده انجام گرفته حكم وطى شُبهه‌[١] را دارد. ج ٣ ف ص ٩٥

(١٩٩)

س ٤٧- در بعضى از مناطق دور افتاده كه دسترسى به عالم و روحانى نبوده هنگام ازدواج صيغه عقد را نمى‌خوانده‌اند، بلكه پس از صحبت دو فاميل پيرامون ازدواج و رضايت طرفين دختر و پسر زندگى مشترك را آغاز مى‌كرده‌اند، و بعد از مدّتى كه دسترسى به روحانى حاصل مى‌شده صيغه عقد را جارى مى‌نموده‌اند (و البتّه نسبت به اين مسأله جهل داشته‌اند و اطّلاعى هم نداشته‌اند كه اين كار اشكال دارد) آيا بچّه‌هايى كه حاصل ازدواج قبل از خواندن عقد هستند حلال‌زاده به حساب مى‌آيند؟

ج- بچّه‌ها حكم ولد حلال را دارند. ج ٣ ف ص ٩٧

(١٩٣- ١١٦٦- ٢)

س ٤٨- عقد پسر و دخترى به صورت عادى خوانده شده است، و چون سنّ پسر از لحاظ شناسنامه به حدّ قانونى نرسيده محضر عقد رسمى جارى نمى‌كند؛ استدعا دارد

[١]. وطى شُبهه؛ يعنى همبسترى با غير زوجه به گمان زوجيّت او، و احكام آن در كتب فقهيه مندرج است.