مسأله ١٠- در گذشته معلوم شد كه علاقه رضاعى محض (بدون دخالت نسب) گاهى با يك رضاع حاصل مى‌شود مانند علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين مرضعه و صاحب شير حاصل مى‌شود. و گاهى با دو رضاع حاصل مى‌شود، مانند علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين پدر و مادر رضاعى مرد و مرضعه حاصل مى‌شود. و گاهى با چند رضاع پيدا مى‌شود، پس اگر صاحب شير مثلًا پدر رضاعى داشته باشد و اين پدر رضاعى هم پدر رضاعى داشته باشد و براى اين پدر آخرى هم، پدر رضاعى باشد و همچنين تا ده پدر مثلًا، همه آن‌ها اجداد رضاعى شيرخوار آخرى مى‌باشند و همه مرضعه‌ها جدّه‌هاى او مى‌باشند، پس اگر زن باشد بر همه اجداد حرام است و اگر مرد باشد تمام جده‌ها بر او حرام مى‌باشند. بلكه اگر جد رضاعى اعلى، خواهر رضاعى داشته باشد، بر شيرخوار آخرى حرام مى‌باشد؛ براى آن‌كه عمه رضاعى اعلاى او مى‌باشد. و اگر مرضعه دورتر، كه جده علياى شيرخوار است، خواهر داشته باشد، بر او حرام مى‌شود؛ چون كه خاله اعلاى رضاعى او مى‌باشد. ج ٢ ص ٢٨٩

(١٠٤٧)

مسأله ١١- در گذشته دانستى كه در پيدا شدن اخوّت رضاعى بين شيرخوارها، يكى بودن مرد شرط است و بر همين متفرع مى‌شود مراعات اين شرط در عمو بودن و دايى بودنى كه با رضاع پيدا مى‌شوند؛ زيرا عمو و عمه، برادر و خواهر پدر مى‌باشند و دايى و خاله، برادر و خواهر مادر هستند، پس اگر پدر تو يا مادرت با دختر زنى شير خورده باشند چنانچه مرد يكى باشد، آن دختر، عمه يا خاله رضاعى تو مى‌باشد به خلاف آن‌كه مرد يكى نباشد، پس چون اخوّت رضاعى بين پدر تو يا مادر تو با آن دختر حاصل نشده عمّه يا خاله تو نمى‌شود، بنابراين بر تو حرام نمى‌باشد. ج ٢ ص ٢٨٩- ٢٩٠ (١٠٤٧)

مسأله ١٢- ازدواج پدر شيرخوار با اولاد صاحب شير كه با ولادت، بچه‌هاى او مى‌باشند، بلكه بنابر احتياط (واجب) با اولاد رضاعى او نيز، جايز نيست. و همچنين با اولاد نسبى- نه رضاعى- مرضعه جايز نيست. و امّا اولاد او (پدر شيرخوار) كه از اين شير نخورده‌اند ازدواج آن‌ها با اولاد صاحب شير و با اولاد مرضعه كه برادر آن‌ها را