س ٢١- پدر اينجانب در وصيّت نامه‌اى كه نوشته، ابتدا اينجانب را قيّم و ناظر تعيين كرده؛ سپس در وصيّت نامه مى‌نويسد: «... و بعد- ثلث ماترك خود را به خود اختصاص مى‌دهم كه از آن ٥ سال قضاى روزه و ١٠ سال قضاى نماز و ٢٠٠ نماز آيات و مبلغ ٥٠٠ تومان ردّ مظالم و يك دوره قرآن ١٢٠ حزب براى قرائت در تعزيه‌ها و نيز مدّت ٤ روز تعزيه حضرت سيدالشهداء در محرّم بر پا دارند». امّا سؤال اين است كه آيا وقتى موارد فوق انجام گرفت بقيّه ثلث را مى‌توان به وارث برگرداند؟- البته به نيّت اين‌كه بخششى باشد از جانب مرحوم پدرم به فرزندان- و [سؤال‌] ديگر اين‌كه چهار روز تعزيه حضرت سيدالشهداء (ع) فقط يك بار بايد صورت گيرد يا هر سال بايد تكرار شود؟

ج- در بر پا كردن مجلس روضه‌خوانى تابع كيفيّت وصيّت است و چنانچه در وصيّت تكرار قيد نشده باشد يك بار كفايت مى‌كند و مازاد ثلث با اجازه ورثه صرف خيرات شود. ج ٢ ف ص ٤١٣- ٤١٤

(٨٤٣)

س ٢٢- زوجينى كه فاقد اولاد مى‌باشند، طىّ نامه‌اى به اينجانب نوشته‌اند كه منزل كوچكشان كه حدود ١٥٠ متر مربع مى‌باشد با مبلغ حدود دويست هزار تومان، مسجدى بعد از فوتشان ساخته شود، اينجانب به علّت تعدّد مساجد نمايندگانى به منزل ايشان فرستادم و گفتم از وصيّت براى مسجد صرف نظر كنند و به چيز ديگرى- كه بهتر مورد استفاده عموم باشد- وصيّت نمايند؛ آن‌ها گفتند: هر چه من صلاح بدانم بسازم، اكنون مرد فوت كرده و زن زنده است، آيا با اجازه زن كه نصف منزل متعلّق به اوست، مى‌شود اين منزل گِلى را كه در حال خراب شدن است به صورت تكيه‌اى كه مورد نياز اين محل است، ساخت؟

ج- اگر اختيار تعيين آن به نظر و صلاحديد شما موكول شده و ورثه راضى هستند به هر نحو صلاح بدانيد مى‌توانيد عمل كنيد. ج ٢ ف ص ٤١٤

س ٢٣- شخصى فوت نموده و داراى زن و دو دختر در منزل مى‌باشد، وصيّت نموده كه ثلث مالش را به امور خيريّه اختصاص دهند؛ اگر به وصيّت ايشان عمل شود بايد منزل مسكونى به فروش برسد كه در اين صورت مجبورند با اجاره‌نشينى زندگى‌