قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٦٥ - فصل پنجم در وصى
به علم شد او وصى من مىباشد» اين وصيت صحيح است و وصايت زيد با حاصل شدن آنچه كه ذكر شد پايان مىپذيرد. ج ٢ ص ١١٢
س ٦٣- شخصى در زمان حيات خودش دو فرزند داشت يك پسر و يك دختر، در وصيّت نامه پسر را وصىّ خود قرار مىدهد تا وصيّت نامه را اجرا نمايد و وصىّ خود را پس از فوت پسر، تعيين نمىنمايد، آن پسر پس از مدتى فوت مىنمايد بدون آنكه وصيّت كند و وصىّ براى خود قرار دهد، از آن بزرگوار استدعا دارم از نظر شرع مقدّس اسلام چه كسى هم اكنون وصىّ آن مرحوم مىباشد؟ دختر او كه زنده است يا نوه او كه از فرزند متوفّى به جا مانده است، تا وصيّت او را اجرا نمايد؟
ج- وصىّ ايشان حاكم شرع است يا كسى كه او را حاكم شرع تعيين كند. ج ٢ ف ص ٤٣٦
(١١٩٠)
س ٦٩- هرگاه وصىّ مطلق فوت نمود آيا امر آن ارجاع به حاكم شرع است يا كه عنوان ارث را داشته است؟
ج- در فرض نبودن وصى ديگر ولو مترتباً امر آن مربوط به حاكم شرع است. ج ٢ ف ص ٤٣٨- ٤٣٩
ماده ٨٥٦: صغير را مىتوان به اتفاق يك نفر كبير وصى قرار داد. در اين صورت اجراى وصايا با كبير خواهد بود تا موقع بلوغ و رشد صغير.
مسأله ٣٩- وصى شدن بچه به تنهايى صحيح نيست و اما در صورت انضمام به كامل اشكالى ندارد، بنابراين شخص كامل تا زمان بلوغ بچه، مستقلًا تصرف مىكند، پس هنگامى كه بالغ شود از وقت بلوغش با او شريك مىشود و حق ندارد در مواردى كه شخص كامل قبلًا آن را امضا نموده، اعتراض نمايد مگر آنچه برخلاف وصيت ميّت باشد، كه به وصيت او برمىگرداند. و اگر بچه بميرد يا بالغ شود ولى عقلش فاسد باشد، شخص كامل به تنهايى به وصيّت عمل مىكند. ج ٢ ص ١١٠
مسأله ٤٠- اگر وصى بعد از مردن موصى ديوانه شود، آيا وصايت او باطل است يا نه؟ دومى خالى از وجه نيست؛ اگر چه (در حال ديوانگى) تصرفاتش نافذ نمىباشد،