حال خودش باقى مى‌ماند، پس اگر وصيّت نمايد كه ثلث او را در مصارف مخصوص مصرف نمايند و وصايت را براى زيد قرار دهد سپس بعد از آن از وصايت زيد برگردد و براى عمرو قرار دهد اصل وصيت به حال خودش باقى مى‌ماند. و همچنين است اگر وصيت كند كه ثلث او در مصارف معينى به دست زيد مصرف شود سپس از آن مصارف به مصارف ديگرى برگردد، وصيت به اين‌كه در دست زيد باشد به حالش باقى مى‌ماند و به همين منوال. و همان طور كه در وصيت متعلق به مال، حق رجوع دارد همچنين در وصيت به ولايت بر اطفال هم حق رجوع دارد. ج ٢ ص ١١٥- ١١٦

مسأله ٦١- رجوع از وصيت، با قول تحقق پيدا مى‌كند و آن، هر لفظى است كه- با هر لغتى باشد- عرفاً، دلالت بر رجوع نمايد مانند «از وصيتم برگشتم» يا «آن را باطل كردم» يا «از آن عدول نمودم» يا «آن را نقض نمودم» و مانند اين‌ها. و با فعل هم تحقق پيدا مى‌كند و آن يا با معدوم نمودن موضوع آن است مثل تلف كردن موصى‌به و همچنين است نقل آن به ديگرى با عقد لازم مانند بيع يا با عقد جايز مانند هبه همراه با قبض و يا با چيزى كه عرفاً رجوع حساب مى‌شود اگرچه موصى‌به، به حالش و در ملك او باقى بماند، مانند اين‌كه شخصى را در فروش موصى‌به، وكيل نمايد. ج ٢ ص ١١٦

س ١٤- مادرى تعدادى گاو داده به پسرش، كه تا مادر زنده است از او نگه‌دارى كند و از حيث لباس و خوراك و بقيه ضروريات زندگى، مادر را تأمين نمايد و بعد از حيات، مخارج فوت هفته و چهلم و سال او را بدهد و مبلغى هم براى نماز و روزه قضا، به مصرف برساند و وصىّ مادر هم باشد؛ ولى پس از يك سال [پسر فوق‌الذكر] مادرش را از خانه بيرون كرده و لذا مادر، گاوها را از او مطالبه نموده است ولى پسر مى‌گويد آن‌ها را نمى‌دهم چون وصيّت نامه نوشته‌ايد و در وصيّت نامه گاوها را به من داده‌ايد. مستدعى است جواب مرحمت فرمائيد.

ج- اگر به شرط عمل نشده مادر مى‌تواند گاوها را پس بگيرد و نيز مى‌تواند از وصيّت خود برگردد و آن را به هم بزند. ج ٢ ف ص ٤٠٩- ٤١٠

(١٠- ٢٣٧- ٧٦٨)

ماده ٨٣٩: اگر موصى ثانياً وصيتى برخلاف وصيت اول نمايد وصيت دوم صحيح است.