قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٠٠ - فصل هجدهم در رهن

مسأله ٢٦- اگر رهن از مستثنيات دين باشد، مانند خانه مسكونى و چهارپاى سوارى راهن، براى مرتهن جايز است كه آن را بفروشد و حق خود را از آن بردارد مانند رهن‌هاى ديگر، ليكن بهتر و احتياط آن است كه او را از سر پناهش بيرون نكند. ج ٢ ص ١٢

- ر. ك: ٧٧٧ س ٣.

ماده ٧٨٠: براى استيفاء طلب خود از قيمت رهن مرتهن بر هر طلبكار ديگرى رجحان خواهد داشت.

- ر. ك: ٧٨٢/ مس/ ٢٧.

ماده ٧٨١: اگر مال مرهون به قيمتى بيش از طلب مرتهن فروخته شود مازاد مال مالك آن است و اگر بر عكس حاصل فروش كمتر باشد مرتهن بايد براى نقيصه به راهن رجوع كند.

- ر. ك: ٧٧٩/ مس/ ٢٣ قسمت اخير.

ماده ٧٨٢: در مورد قسمت اخير ماده قبل اگر راهن مفلس شده باشد مرتهن با غرما شريك مى‌شود.

مسأله ٢٧- اگر راهن مفلس باشد، يا بميرد و مردم از او طلب داشته باشند، مرتهن از بقيه طلبكارها نسبت به استيفاى حقش از رهن سزاوارتر است، پس اگر چيزى زياد بيايد بين بقيه طلبكارها بر اساس حصه آن‌ها تقسيم مى‌شود. و اگر رهن كمتر از حق مرتهن باشد، هر مقدار از دين كه ممكن است از رهن استيفاء نموده و در تتمه دين با طلبكارها در ساير اموال راهن، شريك مى‌شود. ج ٢ ص ١٢

(٢٨٠- ٧٨٠- ٨٦٩)

- در مورد مفلس ر. ك: ذيل ١٢٥٦ «در بيان فلس و احكام آن».

ماده ٧٨٣: اگر راهن مقدارى از دين را ادا كند حق ندارد مقدارى از رهن را مطالبه نمايد و مرتهن مى‌تواند تمام آن را تا تأديه كامل دين نگاه دارد مگر اين‌كه بين راهن و مرتهن ترتيب ديگرى مقرر شده باشد.

- ر. ك: ٧٨٧/ مس/ ١٨ ... و اگر ذمه‌اش ....