تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٤٤ - سوره سبإ(٣٤) آيات ١ تا ٩
الحمد للَّه الذى صدقنا وعده و الحمد للَّه الذى احلنا دار المقامة من فضله) و گويند مجموع اهل آخرت حمد او گويند دوستان او را بفضل ستايند و دشمنان بعدل ستايش نمايند وَ هُوَ الْحَكِيمُ و او است محكم كار و متقن امور دارين چه صدور همه افعال از او بر وجه حكمت است الْخَبِيرُ دانا به بواطن جميع اشيا يَعْلَمُ ميداند ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ آنچه فرو رود در زمين چون باران و كنوز و دفاين و اموات وَ ما يَخْرُجُ مِنْها و آنچه بيرون آيد از زمين و بر روى آن قرار گيرد چون آب چشمهها و نباتات و فلزات و حيوانات وَ ما يَنْزِلُ و ميداند آنچه فرو ميآيد مِنَ السَّماءِ از آسمان چون ملائكه و كتب و مقادير ارزاق و امطار و صواعق و ثلوج و برود و انواع بركات وَ ما يَعْرُجُ و آنچه بالا ميرود فِيها در آسمان چون فرشتگان و نامههاى اعمال بندگان و دعوات و كلمات و ارواح طيبه و يا مانند انجوه و ادخنه و جميع بر وفق تقديريست كه مقتضى حكمت است و تدبيرى كه موجب مصلحت است و در غرايب التفسير آورده كه ميداند آنكه فرود مىآيد يعنى جبرئيل و آنكه بالا ميرود يعنى حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله در شب معراج و صاحب كشف الاسرار گفته كه علم قديم او پوشيده نيست آنچه فرود مى آيد بر دلها اوليا از واردات و مكاشفات و آنچه بالا ميرود از انفاس اصفيا در همه اوقات يا آنچه فرود ميايد از الطاف و كرم كه از بارگاه قدم متوجه دلها گشتند هر جا كه بوى آشنا ميآيد همانجا منزل ميكند كما
قال عليه السّلام ان لربكم فى ايام دهركم نفخات الا فتعرضوا لها
و آنچه بالا ميرود از ناله تايبان و آه مفلسان كه چون سحرگاه از خلوت خانه سينه ايشان روى بدرگاه رحمت بيچون آرد فى الحال رقم قبول بر وى كشد كه انين المذنبين احب الى من وجل المسبحين وَ هُوَ الرَّحِيمُ و او است مهربان در اتمام نعمة الْغَفُورُ پوشنده گناهان اهل تفريط در اداى شكر نعم او بپرده رحمت يا رحيمست ببندگان كه معاجله نميكند در عقوبت ايشان با آنكه عالم است بمعاصى ايشان بلكه امهال عذاب ميكند تا توبه كنند از آن گناهان و ساتر ذنوب ايشان است در دنيا و متجاوز از آن در عقبا وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا و گفتند آنان كه كافر شدند از روى انكار يا استهزاء بوعد كه لا تَأْتِينَا السَّاعَةُ نميآيد قيامة قُلْ بگو اى محمد بايشان كه بَلى اين رد كلام ايشانست و اثبات آنچه نفى آن ميكردند يعنى نه آنست كه شما مىگوييد بلكه ميآيد وَ رَبِّي بحق پروردگار من در لباب آورده كه ابو سفيان به لات و عزى سوگند خورد كه بعث و نشور