انبازان من‌ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ‌ آنان كه بوديد كه گمان ميبرديد كه شريكان منند تكرار ذكر ندا مر مشركان را جهة تقريعست بعد از تقريع و يا بجهت اشعار بآنكه هيچ چيز اجلب از اشراك نيست مر غضب خداى را هم چنان كه هيچ چيز اجلب از توحيد نيست مر رضاى او را و يا آنكه اول براى تقرير فساد راى ايشانست و ثانى براى بيان اينكه اشراك ايشان نه بر وجه سند و حجت است بلكه محض تشهى و هوا است يعنى اول براى تقرير اقرار ايشان است بر نفس‌هاى خود ببغى و ضلالت و ثانى تعجيز ايشان از اقامت حجت و برهان‌ وَ نَزَعْنا و بيرون آوريم‌ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ از هر امتى‌ شَهِيداً گواهى بر گفتار و كردار ايشان يعنى پيغمبران ايشان را حاضر كنيم تا در محكمه قيامت گواهى دهند بر شرك و ضلالت و غوايت ايشان و گويند مراد بشاهد عدول آخرتند و هيچ زمانه از ايشان خالى نيست و چون ايشان بر كفار گواهى دهند فَقُلْنا پس گوئيم مر اهل كفر و شرك را هاتُوا بُرْهانَكُمْ‌ بياريد حجتى كه داشتيد بر صحت شرك و تكذيب‌ فَعَلِمُوا پس بدانند آن هنگام‌ أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ‌ آنكه راستى گفتار و يا عبادت و يا توحيد و يا حجت مر خداى را است بعد از الزام و احتجاج بر ايشان‌ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ‌ و كم گردد از ايشان و نابود و ضايع گردد ما كانُوا يَفْتَرُونَ‌ آنچه بودند كه برميبافتند از كذب و ساير سخن باطل و يا از اميد شفاعت كه ببتان ميداشتند و بدانكه چون حقتعالى افتتاح اين سوره ببيان قصه موسى و فرعون فرموده حيث قال‌ نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسى‌ وَ فِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌ اختتام آن را بقصه قارون كرد كه از قوم موسى (ع) و دو فرمود إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‌ و گويند قصه قارون متصل است به آيه‌ وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌ و بعضى گفته‌اند كه چون حقتعالى بيان خزى كفار و افتضاح ايشان نمود در روز قيامت در عقب آن ذكر بيان قصه قارون و خسف او بزمين فرمود و بيان كرد كه قارون از جمله ايشان بود و هم چنان كه در دنيا مفتضح شد در قيامت نيز مفتضح خواهد بود و فرمود كه بدرستى كه قارون بود از قوم موسى از ثعلبى مرويست كه وى عم موسى بوده و موسى پسر برادر او اين قول محمد ابن اسحق است و نزد جماعت ديگر خواهرزاده وى و عطا از ابن عباس نقل كرده كه پسر خاله وى بود و اين قول را از ابى عبد اللَّه (ع) روايت كرده‌اند و نزد ابن جريح پسر عم موسى است چه پدر قارون يصهر ابن قاهث است و پدر موسى عمران ابن قاهث است از اولاد لاوى ابن يعقوب و قارون را از غايت خوبى صورت و زيبايى طلعت منور خواندندى و در قرائت تورية اقرء بنى اسرائيل بوده و يكى از سبعين مختار او بود ايمان بموسى آورده بود و در زمان فقر و احتياج مردى متواضع و متخلق بوده و