و اعنق عليا باحدى يديه و فاطمة باليد الاخرى فقبل فاطمة و قبل عليا فاغدف عليهم خميصة سوداء فقال اللهم اليك لا الى النار انا و اهل بيتى قالت قلت و انا يا رسول اللَّه فقال و انت على خير

يعنى در مسند احمد ابن حنبل از ام سلمه نقل كرده كه روزى رسول خدا (ص) در خانه من بود خادم من گفت كه على و فاطمه (ع) بر در خانه‌اند حضرت رسول (ص) با من گفت اى ام سلمه دور شو و اهل بيت مرا با من گذار ام سلمه گفت من برخواستم و از آن خانه اندكى دور شدم پس على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام درآمدند در اندرون خانه و حسن و حسين طفل بودند پس حضرت رسول (ص) هر دو را در دامن خود نشاند و ببوسيد و على را بيكدست در بر خود گرفت و بيكدست فاطمه را پس هر يك از ايشان را ببوسيد و آن گاه گليم سياه علم دار را بر ايشان بپوشانيد و فرمود بار خدايا مر او اهل بيت مرا برحمت خود رسان كه آن بهشت است و از آتش دوزخ دور دار من گفتم يا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله مرا نيز داخل ساز فرمود تو از اهل بيت من نيستى و اما بر خيرى و بعد از آن گفت اگر سايلى گويد آيه در ازواج پيغمبر نازل شده زيرا كه صدر آن يا ايها النبى است گوئيم اين غلطست بحسب روايت و اما روايت حديث ام سلمه است كه مشعر است بر آنكه اين آيه در خانه من فرود آمده و غير از پيغمبر و على و فاطمه و حسن و حسين (ع) كسى ديگر آنجا نبود و اما در آيه بجهت آنكه اگر آيه در حق زنان پيغمبر ميبود بايستى كه چنين وارد شدى كه و ليذهب عنكن و يطهركن و چون بصيغه تذكير واقع شده معلوم شد كه در حق اهل بيت پيغمبر (ص) كه آل عبااند نازل گشته و تذكير آن با آنكه فاطمه داخلست باعتبار تغليب است زيرا كه تغليب در صورتيست كه افراد جمع بعضى مذكر و بعضى مونث باشند و مذكر را بر مؤنث غالب گردانند هم چنان كه آل عبا يا بعكس كه همه مؤنث باشند مانند ازواج پيغمبر (ص) پس اينكه در وسيط نقل كرده كه مراد از اهل بيت ازواج پيغمبرند بدليل خطاب گذشته غير صواب باشد و چون باتفاق غير آل عبا معصوم نبوده‌اند پس اين نيز نمى‌تواند بود كه مراد باهل بيت آل عبا و ازواج باشند بر سبيل تغليب و صاحب عين المعانى آورده كه ظاهر آيه اگر چه دالست بر آنكه مراد از اهل بيت ازواج باشد اما آن چه از عايشه و ام سلمه و ابو سعيد خدرى و انس بن مالك نقل است كه اهل البيت فاطمة و على و حسن و حسين (ع) دافع آنست در اسباب نزول حديث ام سلمه را بر اينوجه آورده كه ام سلمه فرمود كه پيغمبر (ص) در خانه من بر گليمى كه براى فراش وى افكنده بودم نشسته بود و فاطمه در آمد و جهت پدر سبوساب با گوشت پخته آورده حضرت (ص) فرمود كه اى فاطمه على و هر دو فرزند ترا بخوان تا بر اين خوان هم كاسه شوند چون طعام خوردند مصطفى (ص) فضله آن گليم را در ايشان پوشانيد و گفت خدايا اينها اهل بيت منند رجس را از ايشان ببر و ايشان را پاكيزه گردان اين آيه نازل شد و من سر خود را در زير گليم كردم و گفتم يا رسول اللَّه (ص) من از اهل بيت توام فرمود كه‌

انك على خير

و از اين جهت است كه آل عبا را