بك) گفتند آن گروه كه فال بد گرفتيم بتو ماخذ تطير چنانست كه عادات ايشان بر اينوجه بوده كه چون يكى از ايشان بسفر ميرفت و بر طيرى ميگذشت و او را منزجر ميساخت اگر از جانب يمين او ميپريد تيمن باو مينمود و سفر را بايمن و بركت ميدانست و اگر بجانب شمال طيران مى- نمود بآن تشأم نموده سفر خود را حكم بشأمت ميكرد اينجا نيز گفتند بصالح كه ما تشام ميكنيم بتو وَ بِمَنْ مَعَكَ‌ و بهر كه با تست از گرويدگان يعنى تو و اتباع تو بر ما يمن نداريد چه تا آغاز دعوت كرده و اين دين را اختراع نموده شده‌ايد و محن روى بما آورده و سنك تفرقه و پريشانى در ميان ما افتاده و از يكديگر پراكنده شده‌ايم و اين بجهة آن بود كه از شأمت كفر و فرط عناد و طغيان بقحط و علة جوع مبتلا شده بودند و از غاية عناد و رسوخ كفر اسناد آن را بصالح و اهل ايمان ميكردند و بايشان ميگفتند كه اين از شامت تو و كسانيست كه بتو گرويده‌اند قالَ‌ گفت صالح بايشان كه‌ طائِرُكُمْ‌ فال بدو شأمت شما عِنْدَ اللَّهِ‌ نزديك خداست يعنى اين محنت و بليه از نزديك خدا بشما رسيده است بسبب كفر و عناد شما و هذا كقوله‌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى‌ وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ‌ پس بشومى آن كفر و عناد ميرسد بشما آنچه ميرسد و نه آن چنانست كه بجهة ما باشد بَلْ أَنْتُمْ‌ بلكه شما قَوْمٌ تُفْتَنُونَ‌ گروهست هستيد كه آزموده ميشويد يعنى شما را ميآزمايند بخير و شر و دولت و نكبت و آسانى و سختى مراد آنست كه با شما معامله آزمايندگان ميكنند تا بر عالميان واضح شود كه در ايام دولت و نعمت بشكر گذارى آن اشتغال مينمائيد و راه بمنعم حقيقى خود ميبريد و اطاعت او امر و نواهى او ميكنيد يا نه و در زمان محنت و بليه شكيبايى ميكنيد و از اعمال قبيحه كه منتج اين محن است اجتناب نموده ميل ميكنيد باعمال صالحه و افعال حسنه كه مرضى الهيست و موجب نزول رحمة از جانب او و دافع بليه و مصيبت و يا بر كفر و معصيت خود راسخ ميشويد و هذا كقوله‌ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً و گويند طاير بمعنى علم است و فتنة بمعنى عذاب كما قال اللَّه تعالى‌ وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ‌ يعنى آن عملى كه كرده‌ايد از خير و شر نزد خدا مكتوبست و او بدان عالم پس هر چه بشما ميرسد از نعمت و نقمت بسبب ميمنت و شامت آنست و شما بجهة اعمال قبيحه معذب خواهيد شد و يا آنكه شيطان شما را بوسوسه خود مفتون ساخته‌ وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ و بودند در شهرى كه صالح ميبود از زمين حجر تِسْعَةُ رَهْطٍ نه نفر از اشراف و اكابر قوم و غواة و اشرار ايشان كه راس و رئيس ايشان‌