تا در امامت و خلافت او اختلاف واقع نشود هم چنان كه سليمان را در حال حيات داود (ع) فهم و ذكا عطا فرموده بجهت آنكه نبوت و امامت او را بشناسند و بدانند كه بعد از پدر پيغمبر و امام خلايق خواهد بود تا تاكيد حجة بوده باشد بر بندگان صاحب تاويلات گفته كه چه مانند است هدهد بقوة مفكره و سبا بمدينه جسد و سليمان بدل و بلقيس بنفس و مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌ بعقل فعال و عرش بلقيس بطبيعت بدنيه و تطبيق حكايت مفوض بفهم صحيح است و اللَّه اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب و قوله‌ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا عطفست بر قصه سليمان يعنى و هر آينه ما فرستاديم‌ إِلى‌ ثَمُودَ بسوى قبيله ثمود أَخاهُمْ صالِحاً برادر نسبى ايشان كه صالح بود أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ‌ بآنكه بگويد بايشان كه بپرستيد خداى را فَإِذا هُمْ‌ پس ناگاه ايشان يعنى بعد از اين گفتار بيكبار فَرِيقانِ‌ دو گروه شدند مؤمن و كافر يَخْتَصِمُونَ‌ كه خصومت و جنگ ميكردند با يكديگر و واو راجع بمجموع فريقين است يعنى همه ايشان با هم اختصام نمودند و هر فرقه گفتند كه حق با ماست و بيان مخاصمه ايشان در سوره اعراف گذشت حيث قال‌ قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ‌ الى قوله‌ يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا و چون كافران بوقت خصومت ملزم گشتند گفتند بصالح كه بيار آنچه ما را بآن وعيد ميكنى از نزول عذاب‌ قالَ‌ گفت صالح به اين فريق مكذب از روى ملايمت و شفقت كه‌ يا قَوْمِ‌ اى قوم من‌ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ چرا شتاب مى‌كنيد بعقوبة و مى‌گوئيد آتنا بما تعدنا قَبْلَ الْحَسَنَةِ پيش از توبه نيكو كه بر وجه خلوص باشد يعنى تاخير توبه ميكنيد تا آنكه عذاب نازل شود چه ايشان مى‌گفتند كه اگر عذاب به بينيم توبه كنيم و اگر نه بر دين خود راسخ باشيم و يا آنكه چرا تعجيل مى‌كنيد ببلاء و عقوبت پيش از رحمت و عافيت يعنى چرا طلب رحمت را مقدم نمى‌داريد بر عقوبت و بنا بر آن اينجواب آنست كه گفتند اگر آنچه بما آورده حقست پس از براى ما طلب عذاب كن تسميه عذاب بسيئه بجهت آنست كه متضمن آلامست و يا باعتبار آنكه جزاء سيئه است بعد از آن بر سبيل مبالغه و تاكيد فرمود كه‌ لَوْ لا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ‌ چرا استغفار نميكنيد يعنى بايمان و توبه از خدا آمرزش نمى‌طلبيد قبل از نزول عذاب‌ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‌ شايد كه شما رحم كرده شويد يعنى اميد هست كه بقبول ايمان و توبه عذاب فرود نيايد بر شما چه بعد از نزول عذاب ايمان و توبه شما مقبول الهى نخواهد بود و نفع بشما نخواهد رسانيد در رد عذاب (قالوا طيرنا