تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٤٦ - سوره العنكبوت(٢٩) آيات ٥٠ تا ٦٩
بلكه قرآن آياتٌ بَيِّناتٌ آيتهاى روشن است فِي صُدُورِ الَّذِينَ در سينههاى آنان كه أُوتُوا الْعِلْمَ داده شدهاند دانش يعنى مؤمنان اهل كتاب يا پيغمبر و ساير علماى امت كه آن را ياد ميگيرند تا هيچ كس تحريف نتواند كرد و معانى آن را در دل خود راسخ ميسازند و از ابى جعفر و ابى عبد اللَّه (ع) مرويست كه
هم الأئمة من آل محمد
يعنى مراد باين اهل علم كه حافظ قرآنند ائمه معصومينند و دو چيز است كه از خصايص قرآنست يكى آنكه معجزاتست دوم آنكه محفوظست در صدور يعنى آن را ياد مىگيرند و از ياد ميخوانند چه كتب سالفه معجز نبودهاند و هيچكس از ياد نميخواند بلكه از اوراق كتاب ميخواندهاند پس اين دو چيز مخصوص بقرآن باشد و از قتاده نيز مرويست كه اعطى هذه الامة الحفظ و من كان قبلها لا يقرءون الكتاب الا نظرا فاذا اطبقوه لم يحفظوا ما فيه الا المبتيين و نزد ضحاك ضمير هو راجع بپيغمبر است يعنى آن حضرت با ظهور معجزه از او و علم بآنكه اميست كه نميخواند و نمينويسد آيتهاى روشنست همه آنان را كه دانااند بكتب الهى و واقف بر صفات و سمات حضرت رسالت پناهى وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا و منكر نشوند آيتهاى ما را كه قرآنست يا محمد إِلَّا الظَّالِمُونَ مگر كاملان و متوغلان در ظلم و بيرون رفتكان از دايره حق و صواب كه مكابره مىكنند و جحود و عناد ميورزند يا وجود وضوح دلايل اعجاز مراد جميع كفرهاند يا يهود على اختلاف التفسيرين
وَ قالُوا و گفتند كافران مكه از يهود و نصارى لَوْ لا أُنْزِلَ چرا فرو فرستاده نميشود عَلَيْهِ بر محمد (ص) آياتٌ مِنْ رَبِّهِ نشانه از پروردگار خود مراد آيه مقترح است كقوله وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً الآيات و يا مراد آيات نازله است بر انبياى سابقه چون ناقه صالح و عصاى موسى و مائده عيسى قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ بگو جز اين نيست كه آيتها و معجزهها عِنْدَ اللَّهِ نزديك خدا است هر گاه كه خواهد و هر جا كه اراده نمايد و بر هر كه مصلحت بيند فرو فرستد بآنطريقى كه خواهد و لهذا آيات انبيا موافق يك ديگر نبودهاند و هر پيغمبرى را معجزه كه اصلح بوى و امت وى بوده كرامت كرده پس اظهار آن بقبضه اقتدار و اختيار من نيست تا آنچه شما را خوش ايد بشما نمايم وَ إِنَّما أَنَا و جز اين نيست كه من نَذِيرٌ مُبِينٌ بيم كنندهام آشكارا يعنى از شان من همين انذار و تخويف است بلغتى كه شما دريابيد و من باين اقدام مينمايم يا اظهار معجزه بر صدق دعوى خود و چون آيات در حكم آيه واحدهاند چه غرض از آن ثبوت نبوت است و آن بهر يك از آن حاصل ميشود پس اينكه با وجود ظهور بعضى از آن اقتراح بعضى