إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٥٤ - جريان احتياط در عبادات نيازى به اخبار من بلغ ندارد
لا يقال: هذا لو قيل بدلالتها على استحباب نفس العمل الذي بلغ عليه الثواب بعنوانه، و اما لو دل على استحبابه لا بهذا العنوان، بل بعنوان أنه محتمل الثواب، لكانت دالّة على استحباب الإتيان به بعنوان الاحتياط، كأوامر الاحتياط، لو قيل بأنها للطلب المولوي لا الإرشادي(١).
چون ما بيان كرديم كه عنوان «احتياط» در موردى است كه وجود «امر» براى ما «مشكوك» باشد نه ثابت.
و لذا اگر اخبار من بلغ، دلالت بر استحباب يك عملى بكند آن عمل مانند سائر مستحبات گشته، و ديگر با «ثبوت» امر، معنا ندارد كه «احتياط» بكنيم.
تذكّر: قدر متيقّن از اخبار «من بلغ» مواردى است كه منشأ شك، روايت ضعيف باشد نه فتواى مجتهد. مثلا روايت ضعيفى مىگويد: كه دو ركعت نماز با فلان خصوصيّت داراى ثواب و مستحب است و براى ما شك، حاصل مىشود، ولى اخبار «من بلغ» مىگويد آن نماز مستحب است و قدر متيقّن از اخبار «من بلغ» همين فرض است نه در صورتى كه منشأ شك، فتواى مجتهد باشد.
خلاصه: نگوئيد اگر اخبار «من بلغ» دلالت بر استحباب و ثبوت «امر» بكند، راه براى جريان احتياط باز است زيرا اگر امر استحبابى موجود باشد عنوان «احتياط» كنار مىرود و اصلا احتياط در مواردى است كه واقع، براى انسان مجهول باشد امّا اگر اخبار من بلغ دلالت بر استحباب و ثبوت امر بكند ديگر «احتياط» معنا ندارد.
(١)در مورد اخبار «من بلغ» دو نظريّه وجود دارد:
الف- اخبار «من بلغ» دلالت بر استحباب و ثبوت «امر» مىكند مثلا روايت ضعيفى دلالت مىكند كه دو ركعت نماز با فلان خصوصيّت در روزهاى سهشنبه ثواب دارد در اين صورت، آن دو ركعت بهعنوان «خودش» (نه بهعنوان «احتياط»،) مستحب