إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٥٣ - جريان احتياط در عبادات نيازى به اخبار من بلغ ندارد

فظهر أنه لو قيل بدلالة أخبار (من بلغه ثواب) على استحباب العمل الذي بلغ عليه الثواب و لو بخبر ضعيف، لما كان يجدي في جريانه في خصوص ما دل على وجوبه أو استحبابه خبر ضعيف، بل كان عليه مستحبا كسائر ما دل الدليل على استحبابه (١)

«امر» مزاحم احتياط است.

بيان ذلك: اگر «امر» به عبادت تعلّق گرفت و ما باتوجّه به آن «امر»، عمل عبادى را اتيان نموديم در اين صورت عنوان «احتياط» در بين نمى‌باشد. مثلا كسى كه نماز شب مى‌خواند- كه امر استحبابى دارد- او ديگر «احتياط» نمى‌كند زيرا «احتياط» مربوط به مواردى است كه ثبوت امر مشكوك باشد يا كسى كه نماز واجبى را مى‌خواند او به «احتياط» عمل نمى‌كند چون فرض كرده است كه در مورد آن نماز امر ثابت است.

خلاصه: «احتياط» با «ثبوت امر» جمع نمى‌شود.

جريان احتياط در عبادات نيازى به اخبار من بلغ ندارد

(١)- باتوجّه به اينكه با ثبوت امر، مسئله احتياط در عبادت كنار مى‌رود مصنّف نتيجه مى‌گيرند كه اگر گفته شود اخبار «من بلغ» [١] دلالت بر استحباب عمل و «ثبوت امر» مى‌كند [٢] باز هم اين راه نمى‌تواند مصحح احتياط در عبادت شود. [٣]

[١]مصنّف بعد از چند سطر درباره آنها بحث مى‌كند لذا ما عبارت متن را به اختصار توضيح مى‌دهيم (درباره دلالت اخبار من بلغ دو نظر هست).

[٢]نظر مرحوم آخوند هم اين است كه اخبار من بلغ دال بر استحباب عمل است.

[٣]در مواردى كه خبر ضعيفى دال بر «وجوب» يا «استحباب» است نه در تمام شبهات وجوبيّه، مثلا خبر ضعيفى دلالت بر وجوب يا استحباب دو ركعت نماز با فلان خصوصيّت نمود در اين صورت مصنّف مى‌فرمايند آن دو ركعت نماز مستحب است.