دائرة المعارف فقه مقارن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٣ - يك مروّت

برابر اين اصل (نفى امتيازات ويژه) يكى ديگر از راه‌هاى انباشته شدن اموال در دست طبقه‌اى خاص، در اسلام مسدود شده است و از رانت خوارى وانحصارطلبى‌ها پيش‌گيرى به عمل آمده، و راه توسعه براى همگان و تقريب سطح زندگى‌ها گشوده شده است.

در حديثى از امام كاظم عليه السلام مى‌خوانيم:

«إنّ اللَّه لم يترك شيئاً من صنوف الأموال إلّاوقد قسّمه و أعطى كلّ ذي حقّ حقّه ... لو عدل في الناس لاستغنوا

؛ خداوند چيزى از اموال و امكانات را فروگذار نكرده، مگر آنكه آن را ميان مردم تقسيم كرده، حق هر كس را داده است، اگر به عدالت رفتار شود همه بى‌نياز مى‌گردند». [١]

روشن است با سيطره و رسوخ عدالت در تار و پود جامعه دينى، ديگر جايى براى مال اندوزىِ طبقه خاص باقى نمى‌ماند.

و. ترغيب به خصال پسنديده‌

يكى ديگر از راه‌هاى بسيار مؤثر جهت پيش‌گيرى از انباشتگى اموال نزد طبقه‌اى خاص، خصلت‌هاى پسنديده‌اى است كه در اسلام مورد تأكيد و توصيه قرار گرفته است كه به اهم آنها اشاره مى‌شود:

يك. مروّت‌

[١]. كافى، ج ١، ص ٥٤٢، ح ٤.