يكى از درآمدهاى سرشار و غيراخلاقى در جهان، تجارت بردگى جنسى است كه در واقع از قاچاق زنان و دختران به‌دست مى‌آيد. آمارها از گستردگى قاچاق زنان و دختران حكايت دارد:

«قاچاق زنان و دختران را بردگى معاصر و يا شكل مدرن بردگى ناميده‌اند. تعداد اين بردگان در قرن بيست و يكم شش برابر قرن هفدهم است؛ يعنى بالغ بر بيست ميليون نفر از زنان سهم عمده‌اى در اين تجارت سياه دارند. به گفته سازمان بين‌المللى مهاجرت، شمار اين زنان در كشورهاى گوناگون بين ٢٥٠ تا ٣٠٠ هزار نفر در سال برآورد مى‌شود.

بر اساس اطلاعات و تحقيقات ٥٩٦ اداره پليس و ١٢٥ مؤسسه خدمات اجتماعى در كشور انگليس، ميزان درآمد حاصل از فحشاى كودكان بالغ بر دو ميليارد دلار است.

همچنين كارشناسان شوراى اروپا در گزارشى آمارى درباره تجارت زنان اروپاى شرقى، به عنوان بردگان هزاره سوم نشان مى‌دهند كه ميزان درآمد ناشى از اين تجارت (نامشروع)، ساليانه تا ١٣ ميليارد دلار است». [١]

بر اساس گزارش مركز تحقيقاتى «ريپ ايز» همه ساله چهار ميليون زن و كودك به عنوان كالاى اين تجارت مورد سوء استفاده خريداران و فروشندگان قرار مى‌گيرند و در اين ميان، درآمدى معادل ٥٢ ميليارد دلار در سال عايد صاحبان اين تجارت مى‌شود. [٢]

البته طبق اخبار متعدّد كه در رسانه‌هاى جهانى منتشر شده و مى‌شود اين تجارت آلوده و كثيف منحصر به زنان و دختران نيست، بلكه كودكان و نوجوانان پسر را نيز شامل مى‌شود.

٤. درآمد سايت‌هاى غير اخلاقى‌

مطابق پاره‌اى از آمارها سالانه پنجاه و هفت ميليارد دلار درآمد گردانندگان وب سايت‌هاى غير اخلاقى در جهان است.

مطابق اين گزارش در سال ١٩٩٧ ميلادى حدود بيست و دو هزار وب سايت با محتواى غيراخلاقى در شبكه جهانى اينترنت وجود داشت كه اين رقم در سال ٢٠٠٠ به دويست و هشتاد هزار وب سايت افزايش يافت. [٣]

نتيجه:

از آنچه گذشت به خوبى روشن مى‌شود كه اگر اقتصاد از ايمان و اخلاق جدا شود چه فجايعى به بار مى‌آورد؛ فجايعى كه مى‌تواند چهره جهان بشريت را از شكل انسانى آن تغيير دهد و از همين جا ضرورت آميختگى اقتصاد با اخلاق دانسته مى‌شود.

[١]. هفته نامه زن روز، شنبه ٩ ارديبهشت ١٣٨٥، شماره ٢٠٣٨.

[٢]. مجله سياحت غرب، شماره ٦، ص ٣٩ (..).

[٣]. روزنامه همشهرى، پنج‌شنبه، ٩ تير ١٣٨٤، شماره ٣٧٣٦.