دائرة المعارف فقه مقارن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - ١ قيام به قسط و عدالت

د. سيدالشهدا امام حسين بن على عليه السلام در يكى از خطابه‌ها در ضرورت فريضه امر به معروف و نهى از منكر مى‌فرمايد:

«... وذلك ان الامر بالمعروف والنهى عن المنكر دعاء الى الاسلام مع ردّ المظالم ومخالفة الظالم وقسمة الفى‌ء والغنائم واخذ الصدقات من مواضعها ووضعها في حقّها ...

؛ اينكه خداوند روى امر به معروف و نهى از منكر تكيه كرده است بدين جهت است كه سبب دعوت مردم به سوى اسلام و ردّ مظالم و مخالفت با ظالم و تقسيم فى‌ء و غنائم و اخذ صدقات و مصرف آن در جايگاه اصلى‌اش مى‌شود ...». [١]

ه. از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود:

«خصلتان ليس فوقهما من الشرّ شى‌ء: الشرك باللَّه والضرّ لعباد اللَّه‌

؛ دو خصلت است كه شرّى فوق آن تصوّر نمى‌شود: شرك به خدا و ضرر به بندگان خدا». [٢]

و. اميرمؤمنان على عليه السلام در ضمن نامه‌اى كه براى كارگزارانش نوشت آنان را از اتلاف كاغذ و وقت، پرگويى و نوشتن مطالب غير لازم در نامه‌هاى ادارى، نهى كرده است

(أدقّوا أقلامكم وقاربوا بين سطوركم واحذِفوا من فضولكم واقصدوا قصد المعانى وايّاكم والإكثار فان اموال المسلمين لاتحتمل الإضرار). [٣]

ز. داستان سمرة بن جندب و خطاب رسول خدا

[١]. تحف العقول، ص ١٧١.

[٢]. همان، ص ٣١.

[٣]. بحارالانوار، ج ٤١، ص ١٠٥، ح ٤.