ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٧٣ - باب سى و پنجم در احوال امام پس از حضرت ابو محمد و تاريخ ميلاد و دلائل امامت و بخشى از اخبار و غيبت و آئين او در هنگام ظهور و مدت دولت الهيه او

و پيش از آنكه بوجود بيايد سخن از غيبت او بوده و دولت دائمى او اعلام ميشده و او در ميان ائمه قيام بشمشير ميكند و براى ابراز حق و حقيقت كمر همت مى‌بندد و مردم چشم براه دولت ايمانى او ميباشند.

امام زمان پيش از آنكه ظهور كند دو غيبت دارد و بطورى كه از اخبار استفاده مى‌شود يكى از آنها طولانى‌تر از ديگريست.

غيبت صغراى آن جناب از هنگام تولد تا هنگامى كه سفيران او بر اثر رحلت خود قطع ارتباط ميان آن جناب و شيعيانش نمودند و غيبت كبرايش از آخرين روز غيبت صغراى است تا وقتى كه خدا بخواهد و چون ظاهر شود شمشير انتقام از نيام بيرون كشيد و حقايق الهى را ابراز فرمايد خدا ميفرمايد ميخواهيم منت گذاريم بر آنها كه در روى زمين ناتوان گرديده آنان را پيشوايان و ارث برندگان زمين قرار داده و همه گونه وسايل را براى آنها آماده سازيم و بنمايانيم بفرعون و هامان و لشكريانشان از آنچه ميهراسيدند و فرموده: ما در زبور پس از ذكر نوشتيم كه بندگان نيكوكار ما وارثان زمينند.

رسول خدا ص فرمود شب و روز بپايان نميرسند جز اينكه خداى متعال مردى از خاندان مرا كه هم نام من است برمى‌انگيزاند و زمين را پر از عدل و داد ميكند پس از آنكه مملو از ظلم و جور شده باشد.

باز فرموده هر گاه از دنيا بغير از يك روز باقى نمانده باشد خداى متعال آن روز را طولانى مى- فرمايد تا مردى از خاندان من كه هم نام من است ظهور كند و دنيا را چنانچه پر از ظلم و جور شده مملو از عدل و داد نمايد.