ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٤٩٥ - باب هفتم در بيان بخشى از اخبار و فضائل آن حضرت

٢- ابن شهاب زهرى گفته على بن الحسين ع كه برترين هاشميهائى بود كه ما محضر مباركش را دريافته بوديم ميفرمود ما را چنان دوست بداريد كه دين مقدس اسلام دستور داده نه آنچنان كه اظهار علاقه شما نسبت بما موجب عار و ننگ ما شود.

يعنى هر گاه ما را بحد غلو دوست بداريد و ادعاى الوهيت در باره ما بنمائيد البته دشمنان، ما را تمسخر كرده و موجبات ننگ ما را فراهم ميسازيد ٣- عبد العزيز بن ابو حازم گفته پدرم ميگفت هيچ يك از هاشميها را برتر و بالاتر از على بن الحسين ع نديدم.

٤- سعيد بن كلثوم گفته حضور حضرت صادق ع شرفياب بودم آن جناب از ذات بيهمال مولاى متقيان امير المؤمنين على ٧ ياد كرد و آن حضرت را بطورى كه مناسب با مقام امامت خود و حضرت ولايتمآب او بود ستود پس از اين اضافه كرد سوگند بخدا تا وقتى كه على ع حيات داشت از هيچ حرامى استفاده نكرد و هر گاه دو امرى كه خشنودى خدا در آنها بود بوى عرضه ميشد جنابش هر يك را كه دشوارتر و بيشتر و بهتر بدينش بستگى داشت همان را انتخاب ميكرد و هر گاه پيش‌آمدى براى رسول خدا ص اتفاق مى‌افتاد بر اثر اطمينانى كه بعلى مرتضى داشت آن حضرت را براى انجام حاجت خود دعوت ميكرد و هيچ كسى باندازه آن حضرت متحمل دشواريهاى حضرت رسول اكرم نشد و هر گاه مشغول انجام كارى ميشد مانند كسى بود كه بهشت و دوزخ را در برابر چشم خود مى‌بيند كه به ثواب بهشت آرزومند و از عذاب دوزخ هراسان باشد و هزار بنده را از رنج بازوى خود و مزد عملى كه براى ديگران انجام داده بود در راه خدا آزاد كرد و هدفش آن بود تا خشنودى خدا را بدست آورد و از شكنجه او در امان بماند، خوراك او