ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٥١ - باب اول امام دوم شيعيان

نخست از پيكار با معويه خوددارى كردند و آخر الامر ناچار براى رزم با او آماده شدند و آنان كه در ركاب آن حضرت آماده كارزار گرديده برخى شيعه او و پدرش بوده و بعضى خوارج بودند كه براى كينه با معويه آماده جنگ شده نه آنكه نظرشان كمك بفرزند پيغمبر بوده باشد و عده هم مردمى فتنه‌جو و غنيمت‌طلب بودند و بعضى در امامت آن حضرت شك داشتند و جمعى مردمى متعصب و پيرو رؤساى قبيله‌هاى خود بودند و تابع آئين ديگران نمى‌شدند.

بالاجمال حضرت امام مجتبى ع با اين عده مردم مختلف العقيده براى پيكار با معويه حركت كرده تا بحمام عمر رسيد از آنجا بجانب دير كعب متوجه شده و در ساباط نزديك پل نزول اجلال فرمود و شب را آنجا برگزار كرد فرداى بامداد خواست لشكريان خود را آزمايش نمايد و به‌بيند آيا راستى حاضرند در راه خدا و ولى او از خودگذشتگى نشان دهند يا خير و ضمنا دوست از دشمن تميز داده شده و با كمال بينائى براى روبرو شدن با معويه و شاميها آماده شود بدين مناسبت دستور داد مردم گرد آيند چون همه اجتماع كردند بمنبر رفت حمد و ستايش خدا و درود بر پيغمبر را با بهترين طرزى ادا كرده فرمود.

از خدا آرزومندم هنگامى كه سر از بالش راحت برميدارم و با مردم روبرو مى‌شوم از همه بهتر بتوانم مردم را پند و اندرز دهم و هيچ گاه در نظر نداشته‌ام كينه مسلمانى را در دل بگيرم و عمل زشتى و عقيده سوئى و حيله در باره او بكار برم بدانيد چه بسا آنچه را از دسته جمعى مكروه ميداريد بهتر است براى شما از آنچه در تنهائى خيال مى‌كنيد بدانيد كه من از شما بهتر نظر شايسته بحال شما دارم بنا- بر اين با من مخالفت نكنيد و از رأى من بازنگرديد تا خدا من و شما را بيامرزد و براهى كه دوست‌