ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٢٤٠ - فصل - ٢١ سخنى با كوفيان

ميبريد و از همه بيشتر از سهم اسلامى برخوردار مى‌گرديد و از ساير مردم بهتر در سواركارى و تيراندازى مهارت داريد و بهتر از ديگران پيغمبر و خاندان او را دوست ميداريد و همانا پس از اطمينان بخدا و توجه بحضرت او بر اثر وثوقى كه بشما داشتم بطرف شما كوچ كردم زيرا شما همان مردمى هستيد كه پس از پيمان‌شكنى طلحه و زبير كه سر از اطاعت من بيرون بردند و بعايشه متوجه شدند در راه حق و حقيقت جانفشانى كرديد.

آرى آن دو بجانب عايشه رهسپار شدند و او را براى روشن كردن آتش فساد از خانه‌اش بيرون كردند و به بصره وارد ساختند و بدكاران و فتنه‌گران را دور خود گردآوردند با اينكه خبردار شده‌ام مردمان فهميده و نيكوكاران و متدينان از آنها كناره‌گيرى كرده و از عمل ناپسند طلحه و زبير ناراحت گرديده‌اند.

آنگاه سكوت اختيار كرد، كوفيها پس از اين بخاطر همايونى عرضه داشتند ما از تو يارى مى- كنيم و دشمنان ترا خوار مى‌سازيم و اگر ما را به زيادتر از اين جماعت بخوانى خير خود را در نابودى آنان ميدانيم و آرزومنديم پاداش خوبى نصيب ما شود.

على ع براى آنان دعا كرد و سپاسگزارى نمود سپس فرمود اى مسلمانان ميدانيد كه طلحه و زبير با كمال اطاعت و بدون هيچ گونه اكراه بلكه با شوق و رغبت با من بيعت نمودند و از من اجازه خواستند تا براى عمره حج آهنگ نمايند منهم بآنان اجازه دادم ليكن آنان به اين قصد حركت نكردند بلكه به بصره رفته و مسلمانان را كشتند و كارهاى نامناسب انجام دادند.

آنگاه بجانب حضرت پروردگار توجه كرده عرضه داشت پروردگارا اين دو از من بريدند و بر من ستم كردند و پيمان مرا شكستند و مردم را عليه من شورانيدند اكنون گرهى كه بدست ظلم خود بسته‌اند بگشاى و امرشان را استوار مساز و سرانجام بدكارى آنها را بآنان نمودار كن.