ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ١٠ - باب اول على(ع) كيست

و سلمان و عمار و ابو ذر و مقداد و خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين و ابو ايوب انصارى و جابر بن عبد اللَّه انصارى و ابو سعيد خدرى و بزرگان مهاجر و انصار او را خليفه پس از رسول خدا مى‌دانند و سمت امامت او را بر همه مردم امضا نموده و مى‌گويند او داراى خصال پسنديده فضل و كمال است و نخستين كسى است كه ايمان آورده و از نظر علم باحكام از همه بالاتر و از راه جهاد از همه پيشقدمتر و آخرين پايه زهد و پرهيزكارى و صلاحيت را داراست و در نزديكى به پيغمبر بپايه‌ايست كه هيچ يك از نزديكان رسول اكرم آن درجه را ندارند.

علاوه بر اين خدا هم در قرآن كريم بولايت او تصريح كرده «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»[١] همانا سرپرست و اولى بتصرف شما خدا و رسول و آنهايند كه به آئين حق گرويده يعنى آنان كه نماز مى‌خوانند و در هنگام ركوع، صدقه مى‌دهند.

و مى‌دانيم كه غير از على ع ديگرى در حال ركوع، صدقه نداد.

و هم در لغت ثابت شده كه ولى بمعنى اولى بتصرف است و هنگامى كه على ع بحكم قرآن اولى بتصرف نسبت بمردمان باشد چنانچه ولايتش را قرآن تصريح كرده بلا شك پيروى از او بر همه مردمان واجب است چنانچه اطاعت از خدا و رسول را بهمين برهان از قرآن استفاده مى‌كنيم.

دليل ديگر فرموده رسول خدا است در يوم الدار كه مخصوصا فرزندان عبد المطلب را گردآورده بود و آنان را از خشم خدا بيم ميداد و مى‌فرمود كسى كه در گسترش و ترويج ايمان بمن كمك كند و خود زير بار توحيد و يكتاپرستى بيايد همان كس برادر و جانشين و وارث و خليفه پس از من است على ع كه در آن روز از همه خوردسالتر

[١] آيه ٥٥ سوره مائده