ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٥٦ - فصل ١٥ على ع فاتح يمن

او ميگويد چون ما در ركاب آن حضرت به نزديك يمن رسيديم و يمنيها از آمدن آن حضرت باخبر شدند اجتماع كردند على ع با ما نماز صبح را به جماعت ادا كرده آنگاه پيشاپيش ما ايستاده نيايش خدا بجا آورده و امريه رسول خدا را بر آنها خوانده، حقيقت على ع در آنها كارگر شده در يك روز همه قبيله همدان، مسلمان شدند امير المؤمنين از اسلام آنان به پيغمبر ص اطلاع داد چون پيغمبر از نامه على ع با- خبر شد خوشحال گرديده سجده شكر بجاى آورده آنگاه سر برداشته و نشست و فرمود السلام على اهل همدان درود بر همدانيها.

چون همدانيها اسلام آوردند به پيروى از آنها ساير يمنيها نيز بشرف اسلام مفتخر گرديدند.

و اين هم نيز يكى ديگر از مناقب على ع است كه هيچ يك از صحابه مثل و نظير آن را دارا نبوده‌اند زيرا وقتى كه خالد براى انجام فرمان آماده ميگردد از جهت آنكه مبادا مرتكب فساد شود بايد فرد شايسته ديگرى را كه چنين احتمالى در حق او نباشد انتخاب كرد و آن شخص بدون گفتگو على ع است بدين مناسبت وقتى او را براى انجام وظيفه ميخواند بخوبى به اتمام آن ميپردازد و چنان رفتار ميكند كه پيغمبر ميخواسته و بالاخره از بركت وجود او و حسن تدبير و خلوص نيتى كه در راه فرمانبردارى از خدا بخرج ميداده توانست عده را بسوى حق و آئين اسلام بخواند و كشور دين را آباد بسازد و ببازوى ايمان نيروى تازه بدهد.

و چون قدمهاى مؤثر على ع و عمليات شايسته او بعرض نبوى رسيد ديدگانش روشن شد و نشاط و فرح در او ايجاد گرديد و او را بر همگان برترى بخشيد و در جاى خود ثابت شده كه فرمانبردارى و اطاعت در صورتى عظمت و اهميت پيدا ميكند كه نتيجه و ثمره آن نيز بزرگ و با ارزش باشد چنانچه عظمت گناه بر اثر بزرگى زيان آنست بهمين مناسبت پيامبران و راهنمايان خلق پاداششان بيشتر و مهمتر است زيرا نتيجه‌