ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٧٩ - فصل - ٢ پس از رحلت امام حسن
سركش ستمگر ترا شكست همان دشمنى كه با زور و بر خلاف رضا كار اين امت را در دست اختيار خود قرار داد و ماليه و حقوق الهيه را غصب كرد و بدون اندك رضايتى بر آنان امير شد سپس بهترين آنها را كشت و بدترينشان را برجا گذارد و حقوق الهى را در ميان ستمگران و ثروتمندان تقسيم كرد و ناتوانان را محروم داشت خدا او را مانند قوم ثمود از رحمت خود نااميد سازد اينك اى حسين بدان كه ما اميرى نداريم و شما بجانب ما بيائيد آرزومنديم خدا ميان ما و شما را بحقيقت جمع فرمايد و اين نكته را هم براى تأييد گفتار خود بعرض ميرساند با آنكه نعمان بن بشير در قصر دار الاماره حضور دارد در عين حال باو توجهى نداريم و با او در هيچ يك از مراسم دينى شركت نمىكنيم و اگر اطلاع پيدا كنيم كه شما بطرف ما توجه مىكنيد او را از كوفه بيرون كرده بشام ميفرستيم.
چون نامه باتمام رسيد و امضا شد آن را به عبد اللَّه بن مسمع همدانى و عبد اللَّه بن وال داده و سفارش كردند با سرعت هر چه تمامتر آن را بعز حضور امام حسين ع تقديم بدارند آنها هم حسب الامر با سرعت تمام از كوفه خارج شده و دهم ماه رمضان نامه را بعز عرض رسانيدند.
پس از آنكه دو روز از ارسال نامه گذشت نامبردگان قيس بن مسهر صيداوى را باتفاق عبد اللَّه و عبد الرحمن فرزندان شداد ارحبى و عماره سلولى بجانب حسين ع گسيل داشته و صد و پنجاه نامه ديگر از يكنفر و دو نفر و چهار نفر كه بتأييد نامبردگان نوشته بودند همراه بردند و بعد از دو روز هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللَّه حنفى را با نامه باين مضمون فرستادند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نامهايست به حسين بن على از جانب مسلمانان و شيعيان او.