تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٧٠ - ذكر آمين

سند خود به محمد حلبى روايت كرده است كه وى از امام صادق عليه السلام پرسيد:

«هنگامى كه فاتحة الكتاب را به پايان رساندم، آمين بگويم؟» امام فرمود: «نه.»

[١/ ٦٠٧] نيز وى در روايتى ديگر، با اسناد به معاوية بن وهب نقل مى‌كند كه وى از امام صادق عليه السلام پرسيد: «هنگامى كه امام گفت: «غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ» بگويم: آمين؟» امام فرمود: «آنان يهودى و مسيحى هستند» و در اين باره پاسخى نداد.[١]

امام پاسخى صريح نداد، اما به اين نكته اشاره كرد كه آمين گفتن در بين عبادت، شيوه اهل كتاب است كه دنباله‌روى از آنان روا نيست.

[١/ ٦٠٨] در حديث زراره از امام باقر عليه السلام آمده است: «پس از پايان قرائت، هرگز نگو:

آمين. اگر خواستى، مى‌گويى: الحمد للَّه‌ربّ العالمين.»[٢]

[١/ ٦٠٩] صدوق در باب ذكر اخلاق امام رضا عليه السلام و توصيف عبادت او، گزارش كرده است: «هنگامى كه فاتحه را به پايان مى‌رساند، مى‌گفت: الحمد للَّه‌ربّ العالمين.»[٣]

قاضى نعمان مصرى گويد: «ائمه اهل بيت عليهم السلام گفتن آمين پس از فاتحة الكتاب را ناپسند مى‌شمردند.»

[١/ ٦١٠] وى گويد: جعفر بن محمد عليه السلام فرمود: «همانا مسيحيان آن را مى‌گويند.»[٤]

ابوالقاسم، على بن احمد كوفى گويد: «آمين واژه‌اى سُريانى است و مترادف با" استَجِب"[٥] در زبان عربى مى‌باشد.»[٦]

[١] . التهذيب، ج ٢، ص ٧٤ و ٧٥؛ استبصار، ج ١، ص ٣١٨ و ٣١٩.

[٢] . اين روايت را صدوق در العلل( ج ٢، ص ٣٥٨) نقل كرده است. نيز بنگريد به: الوسائل، ج ٦، ص ٦٨.

[٣] . العيون، ج ٢، ص ٢٥.

[٤] . دعائم الاسلام، ج ١، ص ١٦٠؛ مستدرك الوسائل، ج ٤، ص ١٧٥.

[٥] . اجابت كن.

[٦] . كتاب الاستغاثه، ص ٣٣؛ مستدرك الوسائل، ج ٤، ص ١٧٥.