تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٥٣ - بسمله؛ آيهاى قرآنى

است.»

[١/ ٢٥٣] نيز وى از طريق ابن مبارك از ابن عباس روايت كرده كه‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» آيه‌اى از كتاب خداست و [ابن عباس‌] آن را در هر دو ركعت قرائت مى‌كرد.

[١/ ٢٥٤] هم‌چنين از طريق محمد بن بكر برسانى از ابن عباس روايت كرده: «بسمله آيه هفتم است.»

[١/ ٢٥٥] نيز از طريق عبد الرزّاق بن همام از ابن جريج چنين روايت كرده است: «به پدرم گفتم: آيا سعيد به تو خبر داد كه ابن عباس گفته است: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» آيه‌اى از كتاب خدا مى‌باشد؟ گفت:" آرى."»

[١/ ٢٥٦] هم‌چنين از طريق حفص بن غياث از ابن جريج از پدرش از سعيد بن جبير از ابن عباس درباره آيه‌ «وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي» روايت كرده است كه وى گفت: «مراد، فاتحة الكتاب است.» از ابن عباس پرسيدند: «پس آيه هفتم كجاست؟» گفت: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ».

[١/ ٢٥٧] نيز از طريق عثمان بن عمر از ابن جريج از پدرش از سعيد از ابن عباس درباره عبارت «السبع المثانى» در آيه، روايت كرده است كه وى گفت: «ابن عباس هفت آيه را بر من چنين شمرد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ. الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ. مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ. إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ. اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ. صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ»، سپس گفت:" خداوند آن را به شما داد و به ديگران نداد."»

[١/ ٢٥٨] در حديثى ديگر، چنين گفت: «خداوند آن را براى شما ذخيره كرد و براى هيچ كس پيش از شما نياورد.»[١]

[١/ ٢٥٩] صدوق نيز به طور مرسل روايت كرده است كه به امير مؤمنان عليه السلام گفته شد:

«اى امير مؤمنان، از «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» بگو كه آيا جزو فاتحة الكتاب‌

[١] . حاكم، ج ١، ص ٥٥٠- ٥٥٢.