[١/ ٢٣٦] ابن ابى حاتم، طبرانى، دارقطنى و بيهقى در سنن خود، از بريده نقل كرده‌اند كه وى گفت: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:" از مسجد بيرون نمى‌روم تا تو را از آيه يا سوره‌اى آگاه سازم كه پس از سليمان، بر پيامبرى جز من، نازل نشده است." حضرت راه افتاد تا درِ مسجد رسيد و من در پى او بودم، سپس يك پاى خود را از آستانه درِ مسجد بيرون گذاشت و پاى ديگر او داخل مسجد بود. من با خود گفتم:

حضرت آن را فراموش كرد. در اين هنگام، حضرت روى به من كرد و فرمود:" در ابتداى نماز، با چه چيزى قرآن را آغاز مى‌كنى؟" گفتم: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» فرمود:" اين همان است" آن گاه بيرون رفت.»[١]

[١/ ٢٣٧] هم‌چنين از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است: «دعايى كه آغازش‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» باشد، ردّ نمى‌شود. امت من روز قيامت در حالِ گفتن‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» مى‌آيند، پس كارهاى نيك آنان در ترازو سنگين مى‌شود. امت‌هاى ديگر گويند: چه چيزى ترازوهاى امت محمد را برترى داد؟ پيامبران گويند: در آغاز سخنشان، سه نام از نام‌هاى خداى تعالى است كه اگر در كفه ترازو نهاده شود و گناهان خلق در كفه‌اى ديگر، حسنات آنان برترى خواهد داشت.»[٢]

[١/ ٢٣٨] نيز از حضرت روايت شده است: «هنگامى كه مؤمن بر صراط مى‌گذرد و مى‌گويد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»، شعله آتش خاموش مى‌گردد و مى‌گويد: عبور كن اى مؤمن كه نور تو، شعله مرا خاموش كرد.»[٣]

[١/ ٢٣٩] ديلمى در مسند الفردوس، از ابن عباس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه اگر معلم به كودك بگويد: بگو: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»، براى معلم و كودك و پدر و مادرش برائتى از آتش نوشته شود.[٤]

[١] . الدرّ، ج ١، ص ١٩؛ الاوسط، ج ١، ص ١٩٦ و ١٩٧؛ دارقطنى، ج ١، ص ٣٠٧؛ بيهقى، ج ١٠، ص ٦٢.

[٢] . تفسير البرهان، ج ١، ص ١٠٤؛ ربيع الابرار، ج ٢، ص ٤٤٩.

[٣] . تفسير البرهان، ج ١، ص ١٠٤؛ جامع الاخبار، ص ١٢٠؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٥٨.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٢٦؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج ٤، ص ١٩٣؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٠٧.